Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 22 stycznia 2016 roku referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy strony skarżącej "A" Sp. z o.o. w organizacji w [...].
W uzasadnieniu zarządzenia wyjaśniono, że rozpoznanie wniosku o prawo pomocy jest niemożliwe, gdyż R. P. nie udokumentował prawa do działania na rzecz strony skarżącej.
"A" Sp. z o.o. w organizacji skorzystała z prawa do wniesienia sprzeciwu i zażądała uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości, jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne zostało wszczęte przed dniem 15 sierpnia 2015 roku.
Zatem w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie - art. 260 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm. - dalej P.p.s.a.) w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 roku o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2015, poz. 658).
Sprzeciw podlega merytorycznemu rozpoznaniu. R. P. korzysta z prawa do tymczasowej reprezentacji strony skarżącej (art. 31 §2 P.p.s.a.). Do czasu zakończenia rozpoznania środka zaskarżenia braki mogą zostać uzupełnione, a czynności zatwierdzone przez powołaną do tego osobę.
Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, które dokonują czynności w postępowaniu sądowoadministracyjnym na rzecz osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu – art. 29 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270 ze zm.).
W niniejszej sprawie, pomimo wezwania, ani na etapie wnoszenia skargi, ani na etapie wystąpienia z wnioskiem o przyznanie praw pomocy, a także korzystając z prawa do sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego, R. P. nie wykonał obowiązku przedłożenia dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania "A" Sp. z o.o. w organizacji.
W niniejszej sprawie, pomimo wezwania, nie została przedłożona umowa spółki.
Zatem nieudokumentowane i nieznane Sądowi pozostają zasady reprezentacji "A" Sp. z o.o. w organizacji oraz osoby, przez które działa skarżąca Spółka w rozumieniu art. 161 §2 ustawy - Kodeks spółek handlowych. Nieznani pozostają także wspólnicy skarżącej Spółki.
Wyjaśnić przy tym należy, że zmiana umowy spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w sytuacji, w której nie doszło jeszcze do wpisania zawiązanej spółki do rejestru, następuje w drodze zmiany samej umowy spółki (postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 25 lutego 2009 roku o sygn. akt II CSK 489/08).
W tych okolicznościach niemożliwa staje się ocena, czy dokumenty prywatne przedłożone w toku postępowania (uchwała wspólników) spełniają warunek wykazania umocowania do reprezentowania "A" Sp. z o.o. w organizacji w [...].
Z powyższych względów uznać należało, że prawo reprezentacji skarżącej Spółki przez R. P. nie zostało udokumentowane.
W konsekwencji, na podstawie art. 257 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd pozostawił bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy.