Uzasadnienie
W. G. (dalej zwany "Skarżącym"), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. polegającą na niewydaniu aktu administracyjnego w zakresie złożonego zarzutu bezprzedmiotowości prowadzenia egzekucji z tytułu podatku od nieruchomości za 2010 r.
Postanowieniem z dnia 29 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; zwanej dalej "p.p.s.a."), umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, jako bezprzedmiotowe.
Pismem z dnia 8 grudnia 2016 r. Skarżący złożył wniosek o uzupełnienie postanowienia z dnia 29 listopada 2016 r. poprzez orzeczenie o kosztach postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 p.p.s.a., strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. W myśl natomiast art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
W przedmiotowej sprawie postanowieniem z dnia 29 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny, umorzył na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postępowanie sądowoadministracyjne, jako bezprzedmiotowe. Skarżący następnie złożył wniosek o uzupełnienie tego postanowienia poprzez zasądzenie kosztów postępowania, ponieważ wniosek taki zawarł w skardze.
Wskazać należy, że przepisy p.p.s.a. nie przewidują orzeczenia o kosztach w postanowieniu o umorzeniu postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zwrot kosztów przysługuje stronie skarżącej od organu jedynie w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., a także w razie wystąpienia podstaw unormowanych w art. 200 p.p.s.a. Z kolei podstawę zwrotu uiszczonego wpisu od skargi stanowi przepis art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., wskazując, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od: pisma odrzuconego lub cofniętego.
Mając powyższe na względzie, nie istniały podstawy do zasądzenia kosztów postępowania od organu na rzecz Skarżącego, jak również nie było podstaw do zwrotu uiszczonego przez stronę wpisu sądowego od skargi. Na marginesie wyjaśnić należy, że Skarżący w rozpatrywanej sprawie nie uiszczał wpisu sądowego od skargi.
Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 157 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.