Uzasadnienie
W. G. (dalej zwany "Skarżącym"), złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta W. polegającą na niewydaniu aktu administracyjnego w zakresie złożonego zarzutu bezprzedmiotowości prowadzenia egzekucji z tytułu podatku od nieruchomości za 2010 r.
Skarżący zarzucił naruszenie art. 8, art. 12, art. 35 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postepowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej "K.p.a." W związku z powyższym zobowiązał Prezydenta W. do wydania odpowiedniego aktu administracyjnego w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi oraz o dokonanie kontroli przewlekłości postępowania administracyjnego oraz orzeczenie czy bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa lub, że naruszenie prawa nie było rażące.
W odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o umorzenie niniejszego postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718; dalej jako "P.p.s.a.") z uwagi na wydanie w trybie art. 54 § 3 ww. ustawy postanowienia z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], w którym organ uznał za zasadny zarzut nieistnienia obowiązku zapłaty należności objętej tytułem wykonawczym z dnia [...] czerwca 2013 r. nr [...] oraz umorzył postepowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie ww. tytułu wykonawczego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej poprzez rozpoznawanie skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postepowania w przypadku określonym w pkt 4a. Zgodnie natomiast z treścią art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności.
Z przepisu powyższego wynika, że Sąd może tylko orzec o obowiązku wydania decyzji w określonym terminie, nie może natomiast nakazać organowi sposobu rozstrzygnięcia ani też bezpośrednio orzekać o prawach lub obowiązkach skarżącego.
Jak wynika z akt sprawy w rozpoznawanej sprawie po wniesieniu skargi na bezczynność, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd, Prezydent W. wydał postanowienie z dnia [...] kwietnia 2016 r., którym ustosunkował się do złożonego zarzutu bezprzedmiotowości prowadzenia egzekucji z tytułu podatku od nieruchomości za 2010 r.
Zatem w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z sytuacją, gdy po wniesieniu skargi spełniającej wymogi formalne, a przed jej rozpoznaniem przez Sąd organ dokonał czynności, której Skarżący domagał się w treści skargi.
Takie działanie organu nazywane autokontrolą umożliwia treść art. 54 § 3 P.p.s.a., w myśl którego organ którego bezczynność zaskarżono może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy.
W tej sytuacji postępowanie sądowe w niniejszej sprawie uznać należało za bezprzedmiotowe. Wskazać bowiem należy, że jeżeli w toku postępowania sądowoadministracyjnego, przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność organu bądź przewlekłe prowadzenie postępowania, organ administracji publicznej wyda akt lub podejmie czynność polegającą na zakończeniu postępowania nie pozostaje on w bezczynności.
Zdaniem Sądu, wydanie wskazanego powyżej postanowienia z dnia [...] kwietnia 2016 r. wyłącza możliwość uwzględnienia skargi. Niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne stało się zatem bezprzedmiotowe.
Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a orzekł, jak w sentencji.