Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r. sygn. akt III SAB/WA 3/16 odrzucił skargę E. W. – dalej zwana Skarżącą – wniesioną na przewlekłe prowadzenie przez Prezydenta W. postępowania w sprawie podatku od nieruchomości.
Następnie Skarżąca pismem z dnia 13 kwietnia 2016 r. wniosła skargę o wznowienie postępowania w sprawie III SAB/Wa 3/16.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.
Zgodnie z przepisem art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r. poz. 270) – zwanej dalej "p.p.s.a.", w przypadkach określonych w ustawie, strona może żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym rozstrzygnięciem.
Badanie merytorycznej zasadności skargi o wznowienie postępowania każdorazowo poprzedza analiza jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się bowiem wyłącznie na podstawie prawnie dopuszczalnej i skutecznie wniesionej skargi.
Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego jest instytucją wyjątkową, przewidzianą jedynie dla ściśle określonych orzeczeń tj. prawomocnych i kończących postępowanie w sprawie, a także jedynie na ściśle określonych podstawach. Cytowany przepis dopuszcza wznowienie postępowania zakończonego jedynie prawomocnym wyrokiem bądź postanowieniem. Z prawomocnym orzeczeniem mamy do czynienia wtedy, kiedy – zgodnie z art. 168 § 1 p.p.s.a. stronie nie przysługuje w stosunku do niego środek odwoławczy.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r. sygn. akt III SAB/WA 3/16 odrzucił skargę Skarżącej. Postanowienie wraz z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej od powyższego postanowienia zostało doręczone Skarżącej w dniu 17 marca 2016 r., zatem 30 dniowy termin na wniesienie skargi kasacyjnej upływał z dniem 18 kwietnia 2016 r. Skarżąca zaś w dniu 13 kwietnia 2016 r. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem z dnia 10 marca 2016 r. Skarga o wznowienie została zatem wniesiona, zanim postanowienie kończące postępowanie w trybie zwykłym stało się prawomocne. Na dzień wniesienia skargi o wznowienie Skarżącej w dalszym ciągu przysługiwały zwykłe środki zaskarżenia w stosunku do postanowienia z dnia 10 marca 2016 r.
Nie została zatem spełniona podstawowa przesłanka skargi o wznowienie postepowania z art. 270 p.p.s.a. tj. prawomocność orzeczenia kończącego postępowanie w trybie zwykłym.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.- sąd odrzuca skargę, której wniesienie jest niedopuszczalne. Z mocy art. 276 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie również do skargi o wznowienie postępowania.
W świetle powyższych okoliczności, ponieważ skarga o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej nieprawomocnym orzeczeniem jest niedopuszczalna, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 276 w zw. z art. 270 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.