Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 20 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. J. na bezczynność Ministra Finansów.
Pismem z dnia 12 marca 2010. Skarżący wniósł o sprostowanie uzasadnienia postanowienia z dnia 20 stycznia 2009 r. poprzez wyeliminowanie błędu gramatycznego polegającego na użyciu w zdaniu o treści,, Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 § 2 pkt 6 i art. 58 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. Sąd orzekła jak sentencji.’’ wyrazu,, orzekła’’ podczas gdy czasownik ten odnosił się do rzeczownika rodzaju męskiego,,Sąd’’.
Sąd rozpatrując wniosek skarżącego ujawnił również następny błąd gramatyczny w uzasadnieniu postanowienia polegający na określeniu, iż,,skarga na bezczynność Ministra Finansów w przedmiotowej sprawie jest niedopuszczalne.’’ podczas gdy przymiotnik ten odnosi się do rzeczownika rodzaju żeńskiego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Wniosek Skarżącego zasługiwał na uwzględnienie.
Na mocy art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej jako p.p.s.a.), Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki, przedmiotem sprostowania może być każdy wyrok, jak również postanowienie bez względu na ich zaskarżalność czy prawomocność.
W uzasadnieniu postanowienia z dnia 20 stycznia 2009 r., odrzucającego skargę Skarżącego, widoczne są dwa błędy gramatyczne, pierwszy ujawniony przez skarżącego, drugi przez Sąd.
Błędy te należało sprostować poprzez skreślenie nieprawidłowo użytych wyrazów i wpisanie ich w poprawnej formie, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 156 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.