Uzasadnienie
Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz 718) – zwanej dalej u.p.p.s.a, stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym albo zwolnienie od kosztów sądowych lub ustanowienie pełnomocnika (art. 245 § 3 u.p.p.s.a.). Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym – tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych - następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 u.p.p.s.a.). Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje natomiast zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego i następuje wtedy, kiedy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 245 § 2 u.p.p.s.a.). Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne.
Zasadą przyjętą przez ustawodawcę w postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest odpłatność za wnoszone do sądów środki prawne. Okoliczności uzasadniające potrzebę przyznania stronie prawa pomocy powinna wykazać – strona.
Skarżący, w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 100 zł, formularzem PPF z 1/7/2016 r., zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu.
W uzasadnieniu wniosku powołał się na trudną sytuacją finansową i życiową. Oświadczył, że jego obecny adres do korespondencji to [...]. Wskazał, że nie posiada ani majątku, ani dochodów. Samotnie prowadzi gospodarstwo domowe, nie ma rachunku bankowego, ani źródeł pomocy. Nadto od [...] lat przebywa w zakładzie karnym, której koniec przypada na 2020 r. Co więcej, za 2015 r. nie złożył zeznania podatkowego PIT. Załączył zaświadczenie o stopniu niepełnosprawności.
Należało stwierdzić, co następuje:
Jedynym wymagalnym kosztem sądowym jest wpis od skargi w wysokości wskazanej w części historycznej postanowienia.
W ocenie referendarza sadowego, przebywanie przez Skarżącego w zakładzie karnym od [...] lat i przez najbliższy okres czasu, jak też brak dochodów i oszczędności uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy we wskazanym w sentencji zakresie. Skarżący nie tylko nie posiada obecnie żadnych środków finansowych, ale też znikome są szanse na podjęcie przez niego pracy zarobkowej w najbliższym czasie. Skarżący ma też prawo do rozpoznania jego skargi przez Sąd – i to niezależnie od posiadania przez Skarżącego środków finansowych. Ma też prawo do udziału w postępowaniu, niezależnie od możliwości osobistego stawiennictwa przed Sądem. I ten ostatni aspekt sprawy został zagwarantowany przez ustanowienie Skarżącemu pełnomocnika z urzędu.
Dlatego, referendarz sądowy, na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.