Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiuz 13 stycznia 2022 r., sygn. akt III SAB/Wr 2959/21

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Skład
Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Jankowska - Szostak
Rozpoznanie
w dniu 13 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w przedmiocie wydania zezwolenia na pracę

Sentencja

postanawia:

  1. odrzucić skargę.

Uzasadnienie

W dniu 2 lipca 2021 r. do Wojewody Dolnośląskiego (dalej: organ, Wojewoda) wpłynął wniosek E. sp. z o.o. we W. o wydanie zezwolenia na pracę typu A dla M. S. Skargą z dnia 25 września 2021 r. M. S. zaskarżył bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w sprawie rozpoznania wniosku o wydanie zezwolenia na pracę typu A. Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2000 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej – w skrócie – "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Przez dopuszczalność skargi należy rozumieć zarówno jej przesłanki przedmiotowe, tj. określenie, od jakiego rodzaju form działalności organów administracji publicznej przysługuje skarga, jak i podmiotowe, tj. określenie, jakim podmiotom przysługuje legitymacja do jej wniesienia.

W sprawie skarżona jest bezczynność Wojewody Dolnośląskiego w rozpoznaniu wniosku o wydanie zezwolenia na pracę typu A na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Zgodnie z treścią art. 88a ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2019 r., poz. 1482) zezwolenie na pracę jest wydawane na wniosek podmiotu powierzającego wykonywanie pracy cudzoziemcowi. Zatem w postępowaniu o wydanie zezwolenia na pracę cudzoziemca stroną postępowania jest wyłącznie podmiot powierzający wykonywanie pracy cudzoziemcowi, wnioskujący o wydanie zezwolenia.

Oznacza to, że skarżący nie może występować w takim postępowaniu w charakterze strony. Posiada on jedynie interes faktyczny, bowiem mimo zainteresowania rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, nie może tego zainteresowania poprzeć przepisami prawa powszechnie obowiązującego. Uprawnionym do wniesienia skargi do sądu, jest natomiast każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym (art. 50 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2020 r., poz. 256, dalej p.p.s.a.). Treść art. 88a ust. 1 ustawy o promocji zatrudnienia wprost wyklucza występowanie interesu prawnego po stronie cudzoziemca (tak w wyroku NSA z 8 września 2020 r., sygn. akt II OSK 1359/20). Mając powyższe na uwadze, legitymację do wniesienia skargi posiada jedynie ten podmiot, który wnioskował o wydanie zezwolenia, nie zaś skarżący, jako osoba której dotyczy zezwolenie.

W związku z czym skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. należało odrzucić jako niedopuszczalną ze względów podmiotowych, o czym orzeczono jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.