Uzasadnienie
Pismem z dnia 22 lutego 2022 r. Y. O. (dalej: skarżący, strona skarżąca) wniósł skargę na bezczynność Wojewody D. w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 11 marca 2022 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 (stu) złotych - w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 17 akt sądowych) wynika, że skarżący odebrał przesyłkę zawierającą odpis ww. zarządzenia w placówce pocztowej w dniu 15 kwietnia 2022 r. Tym samym siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upłynął 22 kwietnia 2022 r. (piątek).
Strona skarżąca wpisu od skargi nie uiściła.
W piśmie z dnia 7 kwietnia 2022 r. strona skarżąca oświadczyła, że cofa skargę na bezczynność Wojewody D. z dnia 22 lutego 2022 r. (k. 14 akt sądowych).
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022, poz. 329 ze zm. - dalej: p.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, sprzeciw od decyzji, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.
W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym rygor pozostawienia pisma bez rozpoznania nie dotyczy skargi, która należy do katalogu pism kwalifikowanych. Stosownie bowiem do treści przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W niniejszej sprawie, mimo skutecznie doręczonego wezwania do uiszczania wpisu od skargi i pouczenia o konsekwencjach prawnych jego nieuiszczenia, strona skarżąca nie usunęła braku fiskalnego skargi, uniemożliwiając tym samym nadanie sprawie dalszego biegu.
Odnosząc się do oświadczenia skarżącej o cofnięciu skargi należy wskazać, że cofnąć można tylko skargę skutecznie wniesioną. W orzecznictwie wielokrotnie podkreślano, że przesłanki niedopuszczalności skargi mają pierwszeństwo przed okolicznościami warunkującymi umorzenie postępowania W razie bowiem niedopuszczalności skargi postępowanie sądowe w ogóle nie może się toczyć, nie może więc zostać także umorzone (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 czerwca 2008 r. sygn. akt II OSK 923/08 i z dnia 19 stycznia 2017 r., sygn. akt I OZ 5/17).
Wobec powyższego - w niniejszej sprawie - skarga nie mogła zostać skutecznie cofnięta i podlegała odrzuceniu z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a.