Uzasadnienie
Dnia [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wpłynęła skarga Z. Z. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. w przedmiocie niezałatwienia zażalenia wniesionego dnia [...] r. na postanowienie Burmistrza Miasta P. z dnia [...] r. Nr [...] w sprawie wyrażenia stanowiska co do zarzutów zgłoszonych przez Z. i M. Z. w prowadzonej egzekucji administracyjnej. Zażalenie wpłynęło do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. dnia [...] r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Według art. 3 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, dalej jako p.p.s.a.), sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 1 pkt 1- 4 p.p.s.a. Właściwość ta obejmuje sprawy braku podjęcia przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. W zakresie skargi na bezczynność organu administracji przedmiotem kontroli sądowej nie jest określony akt lub czynność organu, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Jeżeli jednak w toku postępowania sądowoadministracyjnego przed dniem orzekania w sprawie ze skargi na bezczynność, organ administracji publicznej wyda decyzję (inny akt) lub dokona czynności, choćby z przekroczeniem ustawowych terminów, oznacza to, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności.
W takim stanie rzeczy sąd nie jest uprawniony do uwzględnienia skargi, zgodnie z art. 149 p.p.s.a. Sąd nie może bowiem zobowiązać organu do wydania aktu lub podjęcia czynności, które przed dniem orzekania przez sąd zostały wydane lub podjęte.
Przyjmując dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność należy więc rozważyć jej zasadność w chwili orzekania Sądu. W rozpoznawanej sprawie trzeba uwzględnić, że postanowieniem z dnia [...] r. organ II instancji załatwił sprawę objętą przedmiotem skargi. W chwili rozpoznawania sprawy przez Sąd zarzut bezczynności organu II instancji w zakresie nierozpatrzenia zażalenia skarżącego przestał być aktualny. Skoro zatem w dniu orzekania przez Wojewódzki Sąd
Administracyjny [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie pozostawało w bezczynności, orzekający w sprawie Sąd nie mógł zastosować trybu przewidzianego w art. 149 p.p.s.a., to jest w przypadku uznania zasadności skargi zobowiązać organu do dokonania czynności polegającej na rozpatrzeniu zażalenia i wydaniu stosownego postanowienia.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), postępowanie należało umorzyć.