Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 23 marca 2010 r. J. J. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu "do wniesienia skargi o nieważność od orzeczenia NSA w Warszawie z dnia 11 marca 2010 r. II OZ 218/10."
Po przekazaniu Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku opisanego wniosku, referendarz sądowy postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2010 r. umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy.
Od powołanego orzeczenia w ustawowym terminie sprzeciw wniósł J. J., podnosząc, iż przy wniesieniu o skargi wznowienie postępowania sądowego wymagane jest wyznaczenie nowego pełnomocnika z urzędu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W myśl art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.
Skuteczne wniesienie sprzeciwu przez wnioskodawcę, w myśl cytowanego przepisu powoduje utratę mocy postanowienia referendarza sądowego z dnia 26 kwietnia 2010 r. i konieczność rozpoznania sprawy będącej przedmiotem sprzeciwu przez Sąd.
Bezspornym jest, iż w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 219/09 prawomocnie ustanowiono dla wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu. Orzeczenie w tym zakresie stanowiło podstawę do zwrócenia się przez Sąd do Okręgowej Izby Radców Prawnych w [...] o wyznaczenie konkretnego radcy prawnego, któremu następnie wnioskodawca udzielił pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie.
Wniosek J. J. z dnia 23 marca 2010 r. jest już kolejnym żądaniem przyznania prawa pomocy w tym samym przedmiocie. Postanowieniem z dnia 11 marca 2010 r. sygn. akt II OZ 218/10 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił bowiem zażalenie J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt III SO/Gd 30/09 umarzające postępowanie w przedmiocie udzielenia prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego z urzędu i przyznające prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Dodać przy tym należy, że po rozpoznaniu kolejnego wniosku w postępowaniu dotyczącym żądania wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt III SA/Gd 219/09, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, postanowieniem z dnia 12 kwietnia 2010 r. sygn. akt. III SO/Gd 8/10 umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy.
Przepis art. 39 pkt 1 P.p.s.a. w sposób nie budzący wątpliwości wskazuje, że pełnomocnictwo ogólne obejmuje z mocy samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem. Przepis ten jednoznacznie stwierdza, iż pełnomocnictwo ogólne udzielone przez stronę daje pełnomocnikowi prawo do dokonywania wszelkich czynności w postępowaniu, nawet tych, które związane są z postępowaniem nadzwyczajnym, toczącym się w trybie wznowienia postępowania sądowego.
Skoro prawomocnym postanowieniem w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 219/09 ustanowiono dla wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu, to udzielone przez wnioskodawcę pełnomocnictwo dla radcy prawnego, w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 219/09 obejmuje także, z mocy prawa, postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 219/09. Natomiast prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w tym przedmiocie zostało już wnioskodawcy przyznane postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt III SO/Gd 30/09.
Mając na względzie powyższe, postępowanie w przedmiocie udzielenia prawa pomocy należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.