Uzasadnienie
P. Stowarzyszenie [...] z siedzibą w K. (dalej: "wnioskodawca", "stowarzyszenie"), wnioskiem z dnia 23 lipca 2026 r. wystąpiło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o wymierzenie grzywny Burmistrzowi Miasta Rumi (dalej: "organ") w związku z nieprzekazaniem skargi wniesionej do sądu, za pośrednictwem organu, na bezczynność organu w sprawie udostępnienia informacji publicznej.
W odpowiedzi na wniosek organ wniósł o odstąpienie od wymierzenia grzywny bądź ograniczenie jej wysokości do "symbolicznego wymiaru", informując, że w dniu 17 sierpnia 2026 r. przekazał skargę wraz z odpowiedzią na nią i kompletnymi aktami sprawy do sądu. Organ nie neguje, że nie dochował 30-dniowego terminu do dokonania ww. czynności. Wskazał, że opóźnienie nie wynikało z celowego działania, lekceważenia ustawowych obowiązków ani złej woli, ale "(...) z kumulacji niezależnych od personelu barier organizacyjnych." W okresie, w którym wpłynęła skarga stowarzyszenia organ odnotował bezprecedensowy wzrost liczby wniosków (w tym o udostępnienie informacji publicznej) i spraw bieżących oraz trudności związane z koordynacją obiegu dokumentów. Organ wskazał, że podjął działania naprawcze – niezwłocznie skompletowano akta sprawy i sporządzono odpowiedź na skargę. Stan zaniedbania został zatem usunięty, organ przekazał akta do sądu przed wydaniem rozstrzygnięcia wniosku skarżącej. Z tego względu brak jest konieczności dyscyplinowania organu czy też podejmowania działań prewencyjnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje
Wniosek o wymierzenie grzywny zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2026 r. poz. 143 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ przekazuje skargę sądowi wraz z kompletnymi i uporządkowanymi aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 p.p.s.a.).
Podkreślić jednak należy, że wbrew przekonaniu organu w przypadku, gdy przedmiotem sprawy jest udostępnienie informacji publicznej, przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, co wprost wynika z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ze zm., dalej: "u.d.i.p.").
W razie niezastosowania się do obowiązku przekazania skargi wraz z aktami i odpowiedzią na skargę sąd może na wniosek skarżącego orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, o czym stanowi art. 55 § 1 p.p.s.a.
Z powołanych przepisów wynika, że wyłączną przesłanką materialnoprawną wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków wymienionych w art. 54 § 2 p.p.s.a., czyli nieprzekazanie przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę albo przekroczenie terminu przekazania sądowi tych wszystkich dokumentów, a termin ten liczony jest od dnia doręczenia skargi organowi.
Z odpowiedzi na wniosek, jak również z akt sprawy zarejestrowanej w tutejszym sądzie pod sygnaturą III SAB/Gd 646/26, dotyczącej skargi wnioskodawcy na bezczynność Burmistrza Miasta Rumi w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej wynika, że stowarzyszenie wniosło ww. skargę w dniu 27 czerwca 2026 r. (wpływ skargi do organu). Dzień ten przypadał na sobotę, zatem przekazanie sądowi skargi, akt sprawy i odpowiedzi na skargę powinno nastąpić w terminie 15 dni od dnia 29 czerwca 2026 r., to jest do dnia 14 lipca 2026 r. Tymczasem skarga wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę została przekazana sądowi w dniu 17 sierpnia 2026 r. (data stempla pocztowego) i wpłynęła do sądu w dniu 20 sierpnia 2026 r.
Nie ma zatem wątpliwości, że organ uchybił terminowi, o którym mowa w art. 21 ust. 1 u.d.i.p.
Tym samym wniosek o wymierzenie grzywny zasługuje na uwzględnienie.
Przekazanie skargi w ustawowym terminie jest obowiązkiem organu wynikającym z art. 54 § 2 p.p.s.a.
Wymiar grzywny został ustalony przez Sąd stosownie do art. 154 § 6 p.p.s.a.
Zgodnie z obwieszczeniem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 19 lutego 2026 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w 2025 r. i w drugim półroczu 2025 r. (M.P. 2026 r. poz. 232) przeciętne wynagrodzenie miesięczne w gospodarce narodowej, pomniejszone o potrącone od ubezpieczonych składki na ubezpieczenia emerytalne, rentowe oraz chorobowe, w 2025 r. wyniosło 7770,04 zł, a w drugim półroczu 2025 r. wyniosło 7848,60 zł.
Zatem grzywna może być nawet dziesięciokrotnością tej kwoty.
Sąd przy ustalaniu wysokości grzywny uwzględnił, że organ przekazał skargę wraz z aktami administracyjnymi oraz odpowiedzią na skargę przed rozpoznaniem wniosku o jej wymierzenie, zatem nie było potrzeby dyscyplinowania organu.
Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., wymierzył organowi grzywnę w wysokości 300 zł (punkt 1. postanowienia).
Sąd doszedł do przekonania, że taka kwota będzie wystarczającą sankcją dla organu za uchybienie obowiązkowi, wynikającemu z art. 54 § 2 p.p.s.a. Grzywna nie może nosić cech represji ponad miarę przewinienia. W przekonaniu Sądu kwota 300 zł jest wystarczającą sankcją w okolicznościach niniejszej sprawy.
O kosztach postępowania, na które składa się uiszczony wpis od wniosku w kwocie 100 zł, Sąd orzekł na podstawie art. 200, art. 205 § 1 i art. 210 § 1 w zw. z art. 64 § 3 p.p.s.a. (punkt 2. sentencji postanowienia).