Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 23 marca 2010 r. J. J. zwrócił się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem wniesienia skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 października 2009 r. sygn. akt III SA/Gd 219/09. W treści wniosku powołał również orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt III SO/Gd 30/09.
Jest to już kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym złożony w tym samym przedmiocie. Podkreślić bowiem należy, iż postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt III SO/Gd 30/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku umorzył postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy przez ustanowienie radcy prawnego oraz przyznał mu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.
Zażalenie wnioskodawcy na to orzeczenie zostało oddalone postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 marca 2010 r. sygn. akt II OZ 218/10.
Zgodnie z art. 39 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., pełnomocnictwo ogólne lub do prowadzenia poszczególnych spraw obejmuje z samego prawa umocowanie do wszystkich łączących się ze sprawą czynności w postępowaniu, nie wyłączając skargi o wznowienie postępowania i postępowania wywołanego jej wniesieniem.
Skoro prawomocnym postanowieniem w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 219/09 ustanowiono dla wnioskodawcy radcę prawnego z urzędu, to udzielone przez wnioskodawcę pełnomocnictwo dla radcy prawnego, w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 219/09 obejmuje także, z mocy prawa, postępowanie ze skargi o wznowienie postępowania w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 219/09. Natomiast prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w tym przedmiocie zostało już wnioskodawcy przyznane postanowieniem z dnia 28 stycznia 2010 r. sygn. akt III SO/Gd 30/09.
Z tych względów, postępowanie w przedmiocie udzielenia wnioskodawcy prawa pomocy należało umorzyć jako bezprzedmiotowe, na podstawie art. 258 § 1 w związku z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a.