Postanowienie WSA w Krakowie z 14 lutego 2013 r., III SO/Kr 2/13

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie

Rozpoznanie

na posiedzeniu niejawnym w dniu 14 lutego 2013 r.

Sprawa

sprawy z wniosku Wójta Gminy Z o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego między Wójtem Gminy Z a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego postanawia:

Skład

Sędzia WSA Tadeusz Wołek przewodniczący

Sentencja

1. stwierdzić swą niewłaściwość,
2. przekazać sprawę do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu.

Uzasadnienie

Wójt Gminy Z złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość między Wójtem Gminy Z a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, dotyczącego rozpoznania sprawy zakresu i skutków robót wykonanych na działce nr [...] w B, stanowiącej własność A. B. zam. C. Wniósł o orzeczenie, że organem właściwym w tej sprawie jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Jako podstawę prawną wniosku wskazał art. 22 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.), dalej "K.p.a.", w zw. z art. 5 § 2 pkt 6 K.p.a. oraz art. 3, art. 80 i art. 81 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

W uzasadnieniu wniosku Wójt wskazał, że pismem z dnia 26 listopada 2012r. znak: [...], wystąpił z wnioskiem do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o podjęcie postępowania wyjaśniającego w sprawie robót prowadzonych na terenie działki nr [...], ponieważ ustalił, że na roboty budowlane wykonywane na działce nr [...], właściciel działki nie posiada pozwolenia.

Zawiadomieniem z dnia 7 stycznia 2013r. znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował Wójta, że w trakcie kontroli na działce nr [...] przeprowadzonej w dniu 17 grudnia 2012 r. ustalił, że przeprowadzono roboty polegające m. innymi na podcięciu i spionowaniu skarpy, na której powyżej przebiega droga gmina (stanowiąca działkę ewidencyjną nr [...]). PINB uznał, że roboty wykonane w obszarze dz. [...] i [...] nie są robotami budowlanymi, ponieważ nie miały związku z budową lub przebudową żadnego obiektu budowlanego. Były to jedynie roboty ziemne mogące skutkować zmianą stosunków wodnych, a zatem właściwym dla prowadzenia dalszego postępowania pozostaje w tym przypadku organ gminy w trybie przepisów ustawy z dnia 18 lipca 2001r. Prawo wodne.

Wójt, po zapoznaniu się ze stanowiskiem wyrażonym w zawiadomieniu uznał, że rozpoznanie sprawy, dokonana ocena i kwalifikacja robót przyjęta przez PINB jest błędna a przeprowadzone postępowanie narusza rażąco elementarne zasady postępowania administracyjnego, w szczególności art. 7, art. 10, art. 77 K.p.a.

W ocenie Wójta, roboty wykonane na działce [...], skutkujące naruszeniem konstrukcji nasypu ziemnego drogi gminnej wewnętrznej na dz. nr [...] kwalifikować należy jako przebudowa budowli - podstawy ziemnej korpusu drogowego drogi gminnej, niezależnie od tego, że noszą one znamiona prac przygotowawczych, czyli element robót budowlanych w rozumieniu ustawy - Prawo budowlane. Nadto spionowanie skarpy nasypu stokowego drogi, bez równoczesnego jej zabezpieczenia przed utratą stateczności, ocenić należy, jako przebudowę odcinka drogi gminnej w sposób powodujący zagrożenie stateczności budowli a nadto wywołujący zagrożenie zdrowia i życia użytkowników drogi - w dodatku wykonaną bez pozwolenia.

Rozpatrywanie tej kwestii w kategoriach naruszenia stosunków wodnych jest nietrafne. Roboty stanowiły, bowiem samowolne działanie właściciela działki nr [...], który dokonał ingerencji w skarpę korpusu drogowego a więc w myśl przepisów prawa budowlanego dokonał przebudowy budowli (drogi gminnej) w obszarze bezpośrednio przyległym do swej własności. Zmiana stosunków wodnych, jeśli w ogóle do niej doszło, jest wobec tych zaszłości kwestią wtórną, będąc wyłącznie skutkiem wykonanych samowolnie robót budowlanych.

Brak, zatem podstaw do uznawania, jakoby organ nadzoru budowlanego miał nie być w tej sprawie właściwym. Niezależnie, bowiem od tego czy wykonane roboty nazwiemy robotami budowlanymi czy ziemnymi, ich rozpoczęcie w tym zakresie winno było być poprzedzone stosownym postępowaniem administracyjnym - a także badaniami geotechnicznymi, dokumentacją projektową i wszelkimi wymaganymi przepisami szczególnymi opiniami i uzgodnieniami właściwych organów i jednostek, a wreszcie zatwierdzone decyzją pozwolenia na przebudowę budowli, rozumianej jako przebudowa podstawy konstrukcji nasypu ziemnego odcinka drogi gminnej na dz. Nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Sąd, do którego wpłynęła skarga, bądź wniosek obowiązany jest z urzędu do zbadania swej właściwości w sprawie. Zgodnie, bowiem z art. 59 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekazuje sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Postanowienie sądu może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Wojewódzkie sądy administracyjne rozpoznają wszystkie sprawy sądowoadministracyjne z wyjątkiem spraw, dla których zastrzeżona jest właściwość Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 13 § 1 P.p.s.a.). Sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej (art. 4 P.p.s.a.). W myśl art. 15 § 1 pkt 4 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spory, o których mowa w art. 4 P.p.s.a.

W sprawie wystąpił negatywny spór kompetencyjny między Wójtem Gminy Z a Powiatowym Inspektorem Nadzoru Budowlanego, bowiem żaden z organów nie uznaje się właściwym w sprawie rozpoznania zakresu i skutków robót wykonanych na działce nr [...] w B, stanowiącej własność A. B. zam. C. Zgodnie zaś z przywołanymi regulacjami rozstrzygnięcie tego sporu należy do wyłącznej właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Dlatego też, na podstawie art. 59 §1 w związku z art. 15 § 1 pkt 4 i art. 4 P.p.s.a. - orzeczono jak w sentencji postanowienia.