Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 21 marca 2012 r. sygn. akt III SO/Kr 9/12 odrzucił wniosek J. J. wymierzenie grzywny Rzecznikowi Dyscyplinarnemu Okręgowej Izby Radców Prawnych.
Zażalenie skarżącego na zarządzenie o uiszczeniu wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie z dnia 21 marca 2012 r. oddalił Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 16 stycznia 2013 r. sygn. I OZ 991/12.
W dniu 14 marca 2013 r. doręczono skarżącemu ponowne wezwanie do wykonania zarządzenia Przewodniczącego przez uiszczenie wpisu sądowego w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia na postanowienie z dnia 21 marca 2012 r. Opłata z tytułu wpisu od zażalenia nie wpłynęła.
Z tych względów postanowieniem z dnia 14 czerwca 2013 r. sygn. III SO/Kr 9/12, odrzucił Wojewódzki Sąd Administracyjny zażalenie skarżącego na postanowienie z dnia 21 marca 2012 r.
Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 12 lipca 2013 r. wraz z pouczeniem o dopuszczalności, terminie i sposobie wniesienia zażalenia.
W terminie do wniesienia ewentualnego zażalenia na to postanowienie, pismem z dnia 16 lipca 2013 r. (data nadania), skarżący wniósł o zawieszenie postępowania z uwagi na niemożność nadania sprawie dalszego biegu z powołaniem na art. 127 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", uważając, że zawieszenie postępowania ma uzasadnione podstawy w sytuacji materialnej skarżącego. W toku sprawy, w związku z twierdzeniami skarżącego, skarżący miał już przesłany formularz "PPF" do wypełnienia w celu uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, ale w piśmie z dnia 15 września 2012 r. stwierdził skarżący, że nie składał wniosku ponieważ pomoc nie jest potrzebna.
Wobec niewniesienia w terminie zażalenia na postanowienie z 14 czerwca 2013 r., uprawomocniło się z dniem 16 kwietnia 2013 r. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 marca 2012 r. w przedmiocie odrzucenia wniosku o nałożenie grzywny, co stwierdzono w dniu 8 sierpnia 2013 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2013 r. sygn. akt III SO/Kr 9/12 odmówił zawieszenia postępowania sądowoadministarcyjnego na podstawie art. 131 w zw. z art. 123, art. 124, art. 125 i art. 126 w zw. z art. 163 § 2 zd. I w zw. z art. 166 i art. 151 P.p.s.a. Odpis postanowienia wraz z pouczeniem, że nie służy na nie zażalenie został doręczony wnioskodawcy dnia 30 sierpnia 2013 r.
Podstawę odmowy zawieszenia postępowania z wniosku skarżącego z dnia 16 lipca 2013 r. stanowiło stwierdzenie, że nie zachodzą żadne z przewidzianych przepisami art. 123, art. 124, art. 125 i art. 126 P.p.s.a. przesłanki do zawieszenia postępowania na skutek wniesionego w terminie do złożenia zażalenia, wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania.
Z przepisu art. 194 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wynika, że na postanowienie, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania zażalenie nie służy, co implikuje doręczenie stronie postanowienia wydanego na posiedzeniu niejawnym bez uzasadnienia (art. 163 § 2 zd. II).
J. J. złożył dnia 12 września 2013 r. pismo zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z powołaniem na przepis art. 52 § 3 P.p.s.a. W treści pisma wskazał, że zaskarża ww. postanowienie z dnia 7 sierpnia 2013 r. Podniósł również, że Sąd bezprawnie uchylił się od uzasadnienia tego postanowienia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje.
Przepis art. 52 § 3 P.p.s.a. warunkujący wniesienie skargi na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a P.p.s.a., gdy ustawa nie przewiduje od nich środków zaskarżenia, uprzednim wezwaniem na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa, nie ma zastosowania do wojewódzkich sądów administracyjnych w odniesieniu do orzeczeń wydanych w formach przewidzianych art. 132 i art. 160 P.p.s.a., a więc wyroków i postanowień. Okoliczność, że ustawodawca nie przewidział środka odwoławczego w postaci zażalenia na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania, nie może uruchomić trybu przewidzianego art. 52 § 3 P.p.s.a., gdyż postanowienie sądu nie ma przymiotu "aktu lub czynności" w rozumieniu art. 52 § 3 P.p.s.a.
Z tego względu, pismo skarżącego z dnia 12 września 2013 r. (data nadania) zatytułowane jako "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", którym według pisma skarżącego "zaskarża" on postanowienie z 7 sierpnia 2013 r., potraktował Wojewódzki Sąd Administracyjny jako zażalenie, gdyż tylko taki środek odwoławczy przewidują przepisy P.p.s.a. na postanowienia niekończące postępowania w sprawie.
Zarazem zażalenie z dnia 12 września 2013 r. ulegało odrzuceniu, gdyż zgodnie z art. 194 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zażalenie służy tylko na postanowienia, których przedmiotem jest zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania (por. postanowienie NSA z 22.04.2008 r. I OZ 279/08, LEX nr 1029019).
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 178 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.