Uzasadnienie
III SO/Łd 11/14
Uzasadnienie
W związku z wnioskiem o wymierzenie grzywny Centrum A. za nieprzekazanie skargi do Sądu K.K., w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych.
Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca utrzymuje się z pomocy rodziny w wysokości 500 zł. Strona wskazała przy tym, że nie posiada żadnego majątku, oszczędności ani papierów wartościowych.
Wobec tego, że informacje zawarte w oświadczeniu okazały się niewystarczające dla oceny sytuacji materialnej wnioskodawcy, został on wezwany do nadesłania dodatkowych informacji, w tym do nadesłania wyciągów z posiadanych rachunków i lokat bankowych z okresu ostatnich 3 miesięcy, tytule do zajmowanego mieszkania, informacji o dochodach i majątku osób udzielających pomocy finansowej, informacji o zaciągniętych kredytach i o średnich miesięcznych wydatkach na utrzymanie.
W odpowiedzi na powyższe wezwanie wnioskodawca oświadczył, że lokal mieszkalny zajmuje na podstawie umowy użyczenia, nie pozostaje z nikim we wspólnym gospodarstwie domowym. Pomoc finansową uzyskuje od rodziców, nie zna wysokości ich dochodów, stanu majątkowego ani wysokości posiadanych oszczędności. Strona załączyła również wyciągi z rachunku bankowego.
Postanowieniem z dnia 9 września 2014 r. St. Referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.
W dniu 8 grudnia 2014 r. do tut. Sądu wpłynął kolejny wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca ponownie podał, że jego sytuacja nie pozwala na poniesienie kosztów sądowych w sprawie, nie osiąga dochodów, nie posiada majątku, a utrzymuje się dzięki pomocy finansowej rodziny w wysokości 500 zł.
Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje
Aktualnie rozpoznawany wniosek jest ponownym wnioskiem skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Wskazać należy, że prawomocnym postanowieniem z dnia 9 września 2014 roku St. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy, wskazując, że skarżący nie przedstawił żądanych informacji, które czyniłyby możliwym przeprowadzenie kompleksowej oceny jego sytuacji majątkowej i możliwości płatniczych.
Wobec powyższego rozpoznanie kolejnego wniosku skarżącego winno nastąpić w kontekście art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., dającego prawo uchylenia lub zmiany prawomocnego postanowienia wskutek zmiany okoliczności sprawy, z uwzględnieniem materialnych przepisów stanowiących podstawę przyznania prawa pomocy zawartych w art. 243 i następnych p.p.s.a.
W tym miejscu wskazać należy, że jakkolwiek strona, po prawomocnym oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy, może złożyć kolejny wniosek o jego przyznanie, to jednak rozpoznanie tego kolejnego wniosku nie może polegać na weryfikowaniu ocen i rozstrzygnięcia objętych wcześniejszym prawomocnym postanowieniem. Prawomocne postanowienie w tym zakresie wiąże nie tylko strony, ale także sąd (art. 170 p.p.s.a.). Ponowne rozstrzygnięcie w przedmiocie prawa pomocy jest dopuszczalne, ale tylko z uwagi na takie okoliczności, które powstały później i w sposób zasadniczy zmieniają sytuację materialną strony (por. post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 czerwca 2008 r., II OZ 654/08). Przedstawiona w obecnym wniosku sytuacja materialna skarżącego nie uległa żadnej zmianie w stosunku od okoliczności będących przedmiotem rozstrzygnięcia w prawomocnym postanowieniu z dnia 9 września 2014 r. Skarżący w dalszym ciągu, mimo związanej z wcześniejszym negatywnym rozstrzygnięciem jego wniosku o prawo pomocy świadomości konsekwencji wypływających z braku ujawnienia wszystkich istotnych informacji w celu ustalenia rzeczywistej sytuacji materialnej, i możliwości płatniczych, ponownie ograniczył się do wskazania, że utrzymuje się z pomocy finansowej rodziny.
Tym samym ponownie uniemożliwił ustalenie swojej rzeczywistej sytuacji materialnej i możliwości płatniczych i dokonanie oceny, czy rzeczywiście obiektywnie odpowiada ona przesłankom uzasadniającym przyznanie prawa pomocy. W tych okolicznościach brak jest podstaw do uwzględnienia ponownego wniosku i przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym.
Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.
AG