Postanowienie WSA w Lublinie z 2 kwietnia 2010 r., III SO/Lu 8/07

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie

Rozpoznanie

w dniu 2 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy z wniosku J. H. w przedmiocie przyznania prawa pomocy w sprawie o wznowienie postępowania sądowego w zakresie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 757/05 p o s t a n a w i a: umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o ustanowienie innego adwokata

Skład

Sędzia NSA Jerzy Marcinowski przewodniczący

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 22 września 2009 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Na tej podstawie, po wystąpieniu sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej, na pełnomocnika J. H. został wyznaczony adwokat P. J. Pełnomocnik złożył w dniu [...] lutego 2010 r. opinię o braku podstaw do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego w zakresie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 kwietnia 2006 r., sygn. akt II OSK 757/05.

J. H. pismem z dnia [...] marca 2010 r. wypowiedział udzielone adw. P. J. pełnomocnictwo oraz zwrócił się do sądu o ustanowienie dla niego innego adwokata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W toku niniejszego postępowania prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 22 września 2009 r. ustanowiono dla skarżącego adwokata z urzędu, wobec tego kolejny wniosek złożony w tym zakresie nie mógł zostać uwzględniony.

Sąd nie ma kompetencji do wyznaczenia stronie kolejnego pełnomocnika, nie może również wnioskować o zmianę pełnomocnika. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący ustanowienie pełnomocnika z urzędu, sąd administracyjny orzeka wyłącznie w zakresie przyznania tego prawa lub nie. O wyznaczeniu pełnomocnika decyduje, w myśl art. 253 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.; dalej jako p.p.s.a.), odpowiednio właściwa: okręgowa rada adwokacka, rada okręgowa izby radców prawnych, Krajowa Rada Doradców Podatkowych lub Krajowa Rada Rzeczników Patentowych, a sąd nie ma wpływu na decyzję w tym zakresie.

W ustawie przepisach p.p.s.a. brak jest unormowania, które uprawniałoby stronę do żądania ustanowienia kolejnego profesjonalnego pełnomocnika (adwokata czy radcy prawnego), w sytuacji, gdy dotychczas umocowany przez stronę pełnomocnik nie spełnił jej oczekiwań, czy też w ocenie strony nie działał zgodnie z jej interesem. W powyższej sytuacji strona nie może się skutecznie domagać od sądu ustanowienia kolejnego pełnomocnika (nawet w przypadku wypowiedzenia pełnomocnictwa), ponieważ jej prawo w tym zakresie zostało skonsumowane.

Skoro skarżącemu J. H. przyznano prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, a adwokat ten podjął czynności procesowe, to uznać należy, że kolejny wniosek o ustanowienie innego pełnomocnika jest bezprzedmiotowy.

Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 166 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.