Uzasadnienie
Wójt Gminy [...] decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił A.J. pozwolenia na budowę budynku usługowo-handlowego (handel art. przemysłowymi oraz usługi fryzjerskie) oraz zbiornika na ścieki na działce nr ew. [...] położonej w C. przy ul. [...].
Zdaniem organu architektoniczno-budowlanego planowana inwestycja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...].10.2001 r., co czyni uzasadnionym wniosek o pozwolenie na budowę.
Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli A. A., M.R., Z.A., J.Z. i W. Z. wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. "o zagospodarowaniu przestrzennym".
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2003 r., działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z miejscowym planem ogólnym zagospodarowania przestrzennego gminy [...] zatwierdzonym uchwałą rady Gminy [...] nr [...] z dnia [...].11.1994 r., planowana inwestycja znajduje się na obszarze oznaczonym symbolem [...], stanowiącym teren mieszkaniowej jednorodzinnej. Zgodnie z ustaleniami ogólnymi plan przewiduje uzupełnienie podstawowych usług dla mieszkańców, zastrzegając, iż usługi winny być nieuciążliwe lub o uciążliwości nie przekraczającej granic własnych terenów.
W ocenie organu, projektowana inwestycja jest więc zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Inwestor uzyskał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...].10.2001 r. i w terminie jej ważności wystąpił o pozwolenie na budowę, wykazując się także prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Nadto inwestor przedłożył projekt budowlany wraz z wymaganymi opiniami i uzgodnieniami.
Wobec spełnienia wymagań określonych w art. 35 ust. 1 i 2 oraz art. 32 ust. 4 ustawy Prawo budowlane organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, iż do czasu kiedy decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie została wzruszona, wiąże organ udzielający pozwolenia na budowę.
Skargę na powyższą decyzję wnieśli: A. A. oraz M. i B. R., podnosząc jej sprzeczność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy [...]. Skarżący wskazali także, iż decyzja narusza sytuację sąsiadów parceli nr [...] w C. i stwarza dla nich uciążliwości związane z prowadzeniem działalności usługowej.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, choć nie z przyczyn w niej podniesionych, które jednak Sąd nie związany zarzutami skargi, bierze pod uwagę z urzędu w toku rozpoznania sprawy.
Na wstępie należy podzielić pogląd wyrażony przez organ odwoławczy, iż istniejąca w obrocie prawnym ostateczna decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przesądza o zgodności inwestycji z miejscowym planem zagospodarowania terenu. W toku postępowania o pozwolenie na budowę nie można w związku z powyższym skutecznie podnosić zarzutu o niezgodności inwestycji z planem.
Zgodnie z brzmieniem art. 42 ust. 1 "ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym" z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. nr 89, poz. 415), decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu powinna zawierać określenie między innymi rodzaju inwestycji, warunków wynikających z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i przepisów szczególnych, jak również ustalenia w zakresie infrastruktury technicznej i wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich.
Decyzja ta wytycza ogólne, podstawowe kierunki projektowanej inwestycji budowlanej, podlegające kolejnym szczegółowym ustaleniom, przewidzianym w prawie budowlanym i przepisach o warunkach technicznych.
Decyzja Wójta Gminy [...] z dnia [...] października 2001 r. nr [...] określała planowaną inwestycję jako "budowę budynku przeznaczonego na działalność handlowo-sklep.
Tymczasem decyzja nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. zatwierdzająca projekt budowlany i udzielająca pozwolenia na budowę dotyczyła inwestycji polegającej na budowie budynku usługowo-handlowego oraz zbiornika na ścieki na przedmiotowej działce.
Przewidywany powyższą decyzją zakres prac wykracza poza granice realizacji przedstawione w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, co stanowi naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b.
Należy także podkreślić, iż budowa obiektu budowlanego, jakim jest zbiornik oczyszczania ścieków, jako zmieniającego sposób zagospodarowania działki, wymaga uzyskania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w świetle ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. "o zagospodarowaniu przestrzennym" (Dz. U. nr 89, poz. 415 z późn. zm.).
Wydanie więc decyzji o pozwoleniu na budowę obiektu, co do którego istnieje wymóg ustawowy uzyskania wcześniejszej decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, stanowi naruszenie przez organy obu instancji art. 32 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
W tym stanie rzeczy wobec ujawnionych wad tj. naruszenia przepisów prawa materialnego, mających istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, należało uchylić zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą j decyzje organu I instancji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.). Rozstrzygnięcie w pkt II wyroku oparto na treści art. 152 cyt. ustawy.