Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w zakresie wyznaczonego terminu i wyznaczył nowy termin zaś w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. z dnia [...] maja 2001 r., [...], nakazującą wykonanie inwentaryzacji ogrodzenia działki od strony drogi publicznej.
Organy obu instancji ustaliły, że bezsprzecznie J. P. w 2001 r. bez wymaganego prawem budowlanym zgłoszenia, wykonał ogrodzenie działki od strony publicznej.
Organ I instancji oparł nakaz inwentaryzacji ogrodzenia na dyspozycji art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. nr 89, poz. 414 z późn. zm.).
Organ II instancji w motywach powołanej wyżej decyzji podniósł, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zmierzał swoja decyzją do legalizacji przedmiotowego obiektu, zatem nakaz wydał w trybie art. 43 Prawa budowlanego.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego J. P. podniósł, że nie naruszył pasa drogowego, jest schorowanym emerytem i nie może wykonać nakazu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując wcześniej prezentowaną argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271 z późn. zm.).
Rzeczą Sądu jest badanie, w trybie art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), zgodności z prawem zaskarżonej decyzji.
Zdaniem Sądu, decyzja ta w sposób rażący narusza prawo i w tych warunkach należało stwierdzić jej nieważność w trybie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Sąd uznał, że badana decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego narusza rażąco dyspozycję art. 48 Prawa budowlanego – ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. (Dz. U. nr 89, poz. 414 z późniejszymi zmianami).
W świetle niekwestionowanych ustaleń postępowania administracyjnego, inwestor J. P. w 2001 roku wykonał ogrodzenie działki od strony drogi publicznej. Inwestor nie dochował wymogu, opisanego w art. 30 wyżej powołanego Prawa budowlanego, zgodnie z którym budowa ogrodzeń od strony m.in. dróg, ulic wymaga zgłoszenia właściwemu organowi.
Zgodnie z przepisem art. 3 w/w Prawa budowlanego pkt 1 obiektem budowlanym jest budynek wraz z instalacjami i urządzeniami technicznymi, zaś pkt 9 tego artykułu definiuje ogrodzenie jako urządzenie techniczne.
Powyższe ustalenie każe kwalifikować ogrodzenie jako obiekt budowlany, a skoro tak to ma do niego zastosowanie przepis art. 48 Prawa budowlanego z 1994 r. Zgodnie z tym przepisem właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia.
Mając na uwadze powyższą argumentację należy uznać, że zaskarżona decyzja, która utrzymuje w mocy decyzję wydaną w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 roku, rażąco narusza prawo. Dopuszcza bowiem, z pominięciem jednoznacznego nakazu zawartego w przepisie art. 48 w/w ustawy, tryb postępowania z art. 51 tj. zmierzający do legalizacji samowoli budowlanej a ta w tym przypadku jest niedopuszczalna.
Mając na uwadze powyższą argumentację Sąd orzekł jak w sentencji w świetle powołanych wyżej przepisów.
Sąd orzekł w trybie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) o tym, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.
O kosztach Sąd orzekł w trybie art. 200 w/w ustawy.