Uzasadnienie
(...)Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 11.04.2001 r. (...) po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia 28.08.2000 r. (...) na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu podniesiono, iż organ I instancji opisaną wyżej decyzją nakazał Włodzimierzowi K. rozbiórkę wykonanych fundamentów o wymiarach 4 m x 3,8 m na działce położonej w S. ul. Z. 34.
Fundamenty te wykonano bez zgłoszenia jak i pozwolenia na budowę z przeznaczeniem na boks dla psów.
Organ uznał to za obiekt małej architektury wykonany bez zgłoszenia i na podstawie art. 48 prawa budowlanego orzekł jego rozbiórkę.
Ocenę tę podzielił organ odwoławczy. Skoro inwestor nie dokonał zgłoszenia wymaganego prawem - nakaz rozbiórki jest uzasadniony w myśl art. 48 prawa budowlanego, bo wykonane fundamenty stanowią samowolę budowlaną.
W skardze złożonej na decyzję organu odwoławczego Włodzimierz K. domagał się uchylenia jej zarzucając stronniczość rozstrzygnięcia, naruszenie prawa materialnego i procesowego.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i domagał się oddalenia skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niezasadna.
Wbrew zarzutom skargi decyzję rozbiórkową organy wydały po dostatecznym wyjaśnieniu sprawy i dokonaniu ustaleń nie budzących wątpliwości. Skarżący nie zaprzecza, że wybudował fundamenty o wymiarach 4 m x 3,8 m wysokości i 30 cm nad ziemią, przeznaczone na postawienie boksu dla psów. Ten stan faktyczny został ustalony podczas wizji w terenie dokonanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. w dniu 16 sierpnia 2000 r. O terminie wizji został powiadomiony skarżący i brał w niej udział. Sporządzony protokół z ustaleniami podpisał bez uwag. Przyznał też, iż nie dokonał zgłoszenia przed przystąpieniem do robót budowlanych ani nie starał się o pozwolenie na budowę. Obiekt ten wykonał w odległości 10 cm od granicy z działką sąsiada B. (...).
W świetle powyższych ustaleń organu niesporne jest, iż inwestor dopuścił się samowoli budowlanej bowiem wbrew wymogom art. 30 prawa budowlanego bez dokonania zgłoszenia wykonał fundamenty. Konsekwencją każdej samowoli budowlanej określoną w art. 48 prawa budowlanego jest obowiązkowa rozbiórka tak wykonanego obiektu. Nie zachodzi w sprawie zarzucana skargą obraza prawa materialnego art. 48 prawa budowlanego. Jego zastosowanie jest w pełni uzasadnione.
Niezasadny jest także zarzut o stronniczości organów, skoro zgodnie z twierdzeniem inwestora przyjęto, że wzniósł fundamenty pod boks przeznaczony dla 2 psów, a nie pod budowę garażu.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, iż budowa garażu wymaga pozwolenia na budowę, budowa obiektu dla psów na fundamencie wymaga tylko zgłoszenia w myśl art. 30 prawa budowlanego. Jednak zarówno brak pozwolenia na budowę jak i brak zgłoszenia kwalifikują wykonane obiekty jako samowolę budowlaną, co do której stosuje się skutki określone art. 48 prawa budowlanego w postaci rozbiórki.
Trafność rozstrzygnięcia organów obu instancji uzasadnia oddalenie skargi.
Z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.