prosto w prawo Dla profesjonalistów

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 13 września 1999 r., IV SA 1663/98

WyrokprawomocneNSA w Warszawie (przed reformą)·13 września 1999 r.

Powołane przepisy

Rozpoznanie
skargi Stanisława R. na postanowienie Wojewody z dnia 23 czerwca 1998 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 12 maja 1998 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia - oddala skargę.

Teza

Przez "przymusową rozbiórkę budynku lub jego części" rozumieć należy niewątpliwie obowiązek orzeczony w decyzji wydanej na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. Jeżeli natomiast w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, jako obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem, nakazano rozbiórkę części obiektu budowlanego, to obowiązku tego nie można rozumieć jako "przymusowej rozbiórki", o jakiej mowa w art. 121 par. 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /t.j. Dz.U. 1991 nr 36 poz. 161/.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Stanisław R. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Wojewody z dnia 23 czerwca 1998 r. utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta z dnia 12 maja 1998 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązków nałożonych ostateczną decyzją Prezydenta Miasta z dnia 9 stycznia 1996 r. w sprawie doprowadzenia skrajnego 11 segmentu budynku szeregowego w O. do stanu zgodnego z dokumentacją techniczną i warunkami technicznymi.

W skardze kwestionuje się nałożenie grzywny w wysokości 5.000 złotych, podczas gdy w ocenie skarżącego w sprawie ma zastosowanie przepis art. 121 par. 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przewidujący szczególny tryb ustalania wysokości grzywny. W związku z tym w ocenie skarżącego nastąpiło naruszenie prawa materialnego.

W odpowiedzi na skargę wnosi się o jej oddalenie wyjaśniając, iż obowiązek nałożony na skarżącego decyzją stanowiącą podstawę wydania tytułu wykonawczego nie dotyczy przymusowej rozbiórki części obiektu, lecz rozbiórki nieprawidłowo wykonanych elementów budynku z nakazem wykonania ich zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją techniczną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga nie jest zasadna.

Obowiązek określony w tytule wykonawczym został w niniejszej sprawie nałożony decyzją wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ jako wykonanie określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem i uzyskania pozwolenia na ich wznowienie. Nie polega natomiast na przymusowej rozbiórce budynku lub jego części, w rozumieniu przepisu art. 121 par. 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Przez "przymusową rozbiórkę budynku lub jego części" rozumieć należy niewątpliwie obowiązek orzeczony w decyzji wydanej na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Jeżeli natomiast w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 tej ustawy, jako obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem, nakazano rozbiórkę części obiektu budowlanego, to obowiązku tego nie można rozumieć jako "przymusowej rozbiórki", o jakiej mowa w art. 121 par. 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W tym stanie rzeczy zastosowanie przez organ orzekający przepisu par. 2 artykułu 121 powyższej ustawy nie narusza prawa. Nie ma bowiem zastosowania przepis par. 5 tego artykułu przewidujący szczególny sposób naliczania wysokości grzywny, która według tego przepisu powinna stanowić iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części objętego nakazem przymusowej rozbiórki i 1/5 ceny 1 m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ustalonej przez ministra właściwego do spraw administracji publicznej do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych, obowiązującej w kwartale, w którym grzywna jest nakładana.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Źródło: CBOSA (Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych) ↗, pobrane 4.10.2026. Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła. Wiążący jest tekst u wydawcy. Dane osobowe w dokumencie albo błąd? Napisz: zgłoś błąd; dane osobowe zakryjemy w ciągu 7 dni.

Zapytaj o swoją sytuację

5 wyjaśnień za darmo. Logowanie przez Google albo e-mail, bez hasła i bez karty.