Uzasadnienie
GINB utrzymał w mocy decyzję Wojewody W., w uzasadnieniu której wskazano, że inwestycja, której dotyczy decyzja, znajduje się na terenie przeznaczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego pod trasę ulicy, a wydanie pozytywnej decyzji o zmianie sposobu użytkowania dokonane zostało z rażącym naruszeniem par. 10 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994 r. w sprawie warunków i trybu postępowania przy rozbiórkach nie użytkowanych, zniszczonych lub nie wykończonych obiektów budowlanych oraz udzielania pozwoleń na zmianę sposobu użytkowania obiektów budowlanych lub ich części /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 47/
NSA nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji naruszenia prawa. Zdaniem sądu podawany przez skarżącego fakt, iż nie jest znany termin, w jakim nieruchomość zostanie wykupiona pod budowę drogi publicznej, nie może być podstawą dla uznania, że par. 10 powołanego rozporządzenia, wykluczający możliwość wydania decyzji o zmianie sposobu użytkowania obiektu, jeśli zamierzony sposób korzystania z tego obiektu jest sprzeczny z obowiązującym planem miejscowym, narusza Konstytucję.
Artykuł 21 Konstytucji stanowi, że RP chroni prawo własności, zaś art. 64 ust. 3, że własność może być ograniczona w drodze ustawy.
Również art. 140 Kc określa treść i wykonywanie prawa własności. Własność nie jest więc prawem nieograniczonym, które daje nieskończoną władzę nad rzeczą, gdyż jej granice wyznaczają przepisy obowiązujących ustaw.
Artykuł 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ zastrzega, że decyzja o pozwoleniu na zmianę sposobu użytkowania obiektu może być wydana po uprzednim uzyskaniu przez użytkownika wymaganych przepisami szczególnymi uzgodnień, pozwoleń i opinii. Powołane rozporządzenie MGPiB, wydane na podstawie upoważnienia ustawowego nie wprowadza nowych, a jedynie uściśla warunki określone w art. 71 Prawa budowlanego oraz ograniczenia prawa własności wynikające z art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415 ze zm./. Stąd też, zdaniem sądu, niezachowanie tych warunków stanowi naruszenie nie tylko przepisów rozporządzenia, ale przede wszystkim wymogów określonych w cytowanych ustawach.