Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania [...] spółka z o.o. w [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] stycznia 2003r. nr [...] nakazującej w/w Spółce w oparciu o art.51 ust.1 pkt.1 ustawy Prawo budowlane z 1994r. rozbiórkę tablicy reklamowej o konstrukcji stalowej i wym. 5 m x 2,5 m wybudowanej samowolnie u zbiegu ulic [...] w [...] w trójkącie ul. [...], wzdłuż ogrodzenia przy ul. [...] działka ew. nr [...]z obrębu [...] w [...] – na podst. Art. 138 par. 1 pkt.1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowa tablica reklamowa została wykonana przez [...] spółka z o.o. w [...] przed [...] listopada 2001 bez zgłoszenia właściwemu organowi. Z protokołu oględzin przeprowadzonych w dniu [...] stycznia 2002r. wynika, że tablica reklamowa ma konstrukcję stalową, opartą na zabetonowanych w gruncie słupkach. W tych okolicznościach organ odwoławczy cytując treść art. 48 ustawy Prawo budowlane z 1994r. stwierdził, iż skoro przedmiotową reklamę wybudowano bez wymaganego prawem zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego zobligowany był wydać decyzję nakazująca jego rozbiórkę.
W skardze na powyższą decyzję [...] spółka z o.o wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji przyznając, że wykonała przedmiotową tablicę reklamową, ale na terenie nieruchomości położonej przy ul [...] w [...] oznaczonej w ewidencji jako działka nr [...] nie na działce nr [...]. Wobec czego nie może wykonać błędnej decyzji odnoszącej się do innej nieruchomości.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, ponieważ zaskarżona decyzja i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane z naruszeniem art.7 i 77 par.1 i art. 107 par. 3 kpa.
Zgodnie z treścią art.29 ust.2 pkt.2 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994r., w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.
Tak więc zainstalowanie reklamy przez skarżącego, jak słusznie przyjęły to orzekające w sprawie organy, wymagało zgłoszenia w trybie art. 30 ust. 1 pkt.1 cyt. ustawy Prawo budowlane.
Nie ma wątpliwości w niniejszej sprawie, że skarżący dopuścił się samowoli budowlanej wznosząc tablicę reklamową bez zgłoszenia właściwemu organowi. Słuszne zatem organy administracji nakazały skarżącemu dokonanie rozbiórki tego urządzenia.
Jednak w protokole oględzin 3 tablic reklamowych każda z tych tablic jest przedmiotem odrębnej decyzji/przeprowadzonych w dniu [...] stycznia 2002r. nr [...], nie oznaczono numeru ewidencyjnego działki, na których urządzenia te wzniesiono określając jedynie, że usytuowane są od strony ulicy [...].
Z materiału sprawy zdaje się wynikać, że powyższe urządzenie reklamowe zostało zainstalowane na działce oznaczonej w ewidencji gruntów nr [...] przy ul. [...], a nie tak jak wskazano w decyzji na działce nr [...].
Świadczy o tym chociażby umowa najmu zawarta przez skarżącego, na podstawie której wynajmuje on działkę nr [...] położoną przy ul. [...] w rejonie ul. [...] z przeznaczeniem na tablice reklamowe. Okoliczność ta w świetle zarzutu skargi musi zostać wyjaśniona. Błędne oznaczenie nieruchomości, na której dopuszczono się samowoli spowoduje niewykonalność decyzji rozbiórkowej przez inwestora. Błędne oznaczenie działek skarżący podnosił już w odwołaniu wskazując, że nie wybudował tablicy reklamowej na działce oznaczonej nr [...].
Poza tym jeśli tablica reklamowa jest trwale związana z gruntem, to nakaz jej rozbiórki jako budowli winien być oparty na treści art. 48 cyt. wyżej ustawy Prawo budowlane, a nie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. Biorąc powyższe pod uwagę wobec niewyjaśnienia istotnych dla sprawy okoliczności faktycznych Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art.145 par.1 ust.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/.
Na podstawie art.152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.