Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 12 maja 2003 r., IV SA 3010/01

Sprawa

sprawy ze skargi Euzebiusza W. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 sierpnia 2001 r. (...) w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej - skargę oddala.

Teza

Możliwość sprostowania błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek /art. 113 par. 1 Kpa/ nie jest ograniczona terminem.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. decyzją (...) z dnia 16 lutego 1999 r.- po rozpatrzeniu odwołania Genowefy G., od decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w R. z dnia 4.12.1998 r. w sprawie nakazania Euzebiuszowi W. wykonania czynności w celu doprowadzenia budynku gospodarczego, położonego na działce nr 21 przy ul. M. 12 w R., do stanu zgodnego z prawem i uzyskanie pozwolenia na zmianę sposobu jego użytkowania jako obiektu warsztatu stolarskiego, uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie I instancji w zakresie art. 51.

Ten sam organ postanowieniem nr 6/2001 z dnia 21 czerwca 2001 r. na podstawie art. 113 par. 1 Kpa sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w decyzji (...) z dnia 16.02.1999 r., zastępując "art. 51" - "art. 71".

Organ administracyjny uznał, iż z treści uzasadnienia decyzji z 16.02.1999 r. w sposób nie budzący wątpliwości wynika, że przedmiotem postępowania odwoławczego była samowolna zmiana sposobu użytkowania obiektu o czym stanowi art. 71 ustawy - Prawo budowlane z 1994 r. Dlatego w pełni uzasadnione jest sprostowanie mylnie powołanego art. 51 w powyższej decyzji.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Euzebiusz W. uznając, iż mylne wydanie decyzji (...) "z zapisem art. 51" spowodowało, że Starosta Powiatowy wydał różne decyzje w jego sprawach. Większość decyzji została wycofana z obiegu prawnego. Dlatego składający zażalenie uważa, iż powinna być stwierdzona nieważność decyzji (...) z dnia 16.02.1999 r.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2001 r. (...) utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie, popierając w pełni argumentację zawartą w postanowieniu organu I instancji.

Skargę na to postanowienie, do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył Euzebiusz W., wnosząc o uchylenie postanowienia oraz o stwierdzenie nieważności decyzji Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z 16.02.1999 r. z uwagi na "powołanie w głównym zdaniu decyzyjnym nieprawidłowego "art. 51", co zmieniło całkowicie treść i motyw oraz przedmiot sporu".

Równocześnie skarżący wniósł o uchylenie wszystkich postanowień wydanych na podstawie tej nieprawidłowo wydanej w treści decyzji, które dotyczą użytego tam art.

51. Zdaniem skarżącego Starostwo Powiatowe w R. pomyłkowo, nie czytając uzasadnienia decyzji z 16.02.1999 r. wydało szereg orzeczeń w oparciu o art. 51.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.

Sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi, jest jednak związany granicami jakie wyznacza przedmiot zaskarżonej decyzji czy postanowienia i za granice te wyjść nie może.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest jedynie postanowienie wydane na podstawie art. 113 par. 1 Kpa. Rozpatrując więc sprawę postanowienia dotyczącego omyłki pisarskiej, Sąd administracyjny nie może oceniać legalności innych orzeczeń wydanych w sprawie budynku gospodarczego skarżącego, nie może również stwierdzić nieważności decyzji, w której zaistniała omyłka pisarska, korygowana zaskarżonym postanowieniem.

Zgodnie z brzmieniem art. 113 par. 1 Kpa organ administracji państwowej może z urzędu lub na żądanie strony sprostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach.

W drodze oczywistej omyłki na podstawie art. 113 par. 1 Kpa nie można naprawiać wszystkich błędów popełnionych w decyzji, a sprostowanie nie może prowadzić do zmiany treści merytorycznej decyzji. Skoro decyzja Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. (...) z dnia 16.02.1999 r. dotyczyła zmiany sposobu użytkowania budynku gospodarczego, na co wskazuje treść decyzji i powołane w uzasadnieniu przepisy art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane wymieniony w sentencji decyzji art. 51 tej ustawy, należy potraktować jako uchybienie formalne nadające się do sprostowania w trybie art. 113 par. 1 Kpa. Możliwe jest bowiem prostowanie wymienionych w art. 113 par. 1 Kpa okoliczności zarówno w sentencji jak i w uzasadnieniu decyzji. Dopiero łącznie sentencja wraz z uzasadnieniem stanowią decyzję.

Należy podnieść, iż możliwość sprostowania błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek nie jest ograniczona terminem.

Z tych względów, na podstawie art. 27 ust. 1 cytowanej wyżej ustawy o NSA, należało orzec jak w sentencji.