Uzasadnienie
Decyzją wydaną z upoważnienia Starosty Powiatu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2002 r. po rozpatrzeniu wniosku inwestora S. N. zatwierdzono projekt budowlany i zezwolono S. N. na budowę pawilonu handlowo-usługowego, przyłącza wodociągowego, przykanalika ściekowego, instalacji elektrycznej w liniach rozgraniczających ul. [...] w rejonie ul. [...] w [...].
W uzasadnieniu podano, że zgodnie z art. 32 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w terminie ważności decyzji z dnia [...] listopada 2000 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wydanej przez Burmistrza Gminy [...], przedstawił umowę dzierżawy [...] -decyzja z dnia [...] lutego 2002 r., przedłożył projekt budowlany, który spełnia wymagania art. 34 ust. 1 pkt 1, 2, 3 ustawy Prawo budowlane, a zatem zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia jest zasadne.
Po rozpatrzeniu odwołania Wytwórni [...] [...] Wojewoda [...], na podstawie art.. 138 § 1 pkt 2 kpa decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2002 r., uchylił zaskarżoną decyzję wydaną z upoważnienia Starosty Powiatu [...] z dnia [...] marca 2002 r., odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania wyżej wymienionego pozwolenia na budowę.
Organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 4 ustawy Prawo budowlane, obiekt budowlany i związane z nim urządzenia należy projektować w sposób zapewniający formę architektoniczną dostosowaną do krajobrazu i otaczającej zabudowy. Przedłożony projekt budowlany przez inwestora nie spełnia warunków z powołanego wyżej art. 4.
Ponadto podano, że inwestor nie przedstawił wypisu i wyrysu z planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego, co oznacza, że organ odwoławczy nie był w stanie zgodnie z art. 35 ust. 1 pkt 1a sprawdzić zgodności projektu zagospodarowania działki z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył S.N., zarzucając decyzji Wojewody [...] obrazę art. 33 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, obrazę art. 7 i art. 8 kpa i w konkluzji wniósł o uchylenie przedmiotowej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu podał, ze przedstawił wszystkie wymagane dokumenty dlatego też Starosta Powiatu [...] wydał decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i zezwolił na budowę pawilonu handlowo-usługowego, przyłącza wodociągowego i przykanalika ściekowego oraz instalacji elektrycznej.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Wychodząc z tych przesłanek Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja nie może się ostać jako wydana z naruszeniem zarówno prawa materialnego jak i procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Wojewoda [...] zbyt automatycznie uchylił zaskarżoną decyzję wydaną z upoważnienia Starosty Powiatu [...] i odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania pozwolenia na budowę.
Zgodnie z art. 136 kpa organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję.
Przedmiotem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej rozstrzygniętej decyzją organu I instancji. Granice postępowania dowodowego generalnie zatem wyznaczają zasady ogólne postępowania administracyjnego, a przede wszystkim zasadę prawdy obiektywnej i zasadę dwuinstancyjności. Zasada ogólna prawdy obiektywnej, wyrażona w art. 7, nakłada na organ odwoławczy obowiązek podjęcia wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy administracyjnej.
Przepis art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego (według stanu prawnego obowiązującego w dacie wydania zaskarżonej decyzji) stanowi, że przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:
- 1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z:
- - miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi,
- 2) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń, sprawdzeń,
- 3) wykonanie – a w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, także sprawdzenie projektu – przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane.
Ust. 3 art. 35 stanowi, że w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie określonym w ust. 1, właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia zaskarżonych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.
W przedmiotowej sprawie skoro organ II instancji stwierdził, że inwestor nie przedstawił wypisu i wyrysu z planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego mógł sam uzupełnić dokumentację bądź zobligować inwestora do jej uzupełnienia.
Powołanie się w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji na art. 4 Prawa budowlanego jest bardzo lakoniczne i nie wykazuje jakiego rodzaju uchybienia dokonał organ I instancji wydając decyzję zatwierdzającą projekt budowlany i zezwolenie na budowę.
W wyroku z dnia 5 października 1999 r. (sygn. akt II SA/Gd 686/99 OSP 2000/11/162) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż właściwy organ przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego może badać, czy obiekt budowlany i związane z nim urządzenia zostały zaprojektowane w sposób zapewniający formę architektoniczną dostosowaną do krajobrazu i otaczającej zabudowy. Uprawnienie do takiej kontroli projektu budowlanego wynika z art. 35 ust. 2 Prawa budowlanego. Kontrola projektu budowlanego powinna nastąpić zwłaszcza wtedy, gdy w toku postępowania ujawnione zostaną sprzeczne interesy inwestora oraz osób trzecich, czyli właścicieli nieruchomości sąsiednich. W razie sporu pomiędzy zainteresowanymi osobami, czy obiekt budowlany został zaprojektowany w sposób zapewniający formę architektoniczną dostosowaną do krajobrazu i otaczającej zabudowy, organ administracyjny powinien dopuścić dowód z opinii biegłego.
Z tych względów i na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w wyroku.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 powołanej wyżej ustawy.