Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2002 r. Burmistrz Gminy [...] na podstawie art. 33 ust 1, art. 34 ust 4 i art. 36 Prawa budowlanego zatwierdził projekt zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowego z garażem podziemnym, stacji paliw i myjni samochodowej na działce nr [...] przy ulicy [...] w W.. Nadto zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę I etapu inwestycji to jest stacji paliw " [...] " z myjnią samochodową.
Odwołanie od tej decyzji złożyło Stowarzyszenie P. zarzucając,że decyzja nie uwzględnia nakładania się szkodliwych oddziaływań, nie uwzględnia konfliktów społecznych oraz że projekt nie zawiera inwentaryzacji zieleni. Nadto odwołanie kwestionowało raport oddziaływania inwestycji na środowisko. Odwołujący się twierdzili że lokalizacja przedmiotowej stacji paliw jest nieodpowiednia.
Po rozpatrzeniu odwołania Wojewódzki [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2002 r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł,że inwestor przedstawił ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji z dnia [...] listopada 1999 r. wydaną przez Prezydenta [...]. W terminie jej obowiązywania złożył wniosek o pozwolenie na budowę I etapu to jest stacji paliw z myjnią samochodową.
W decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu określono wymogi, które muszą być spełnione przez inwestora i które wynikają z przepisów szczególnych, nadto wynikające z ustaleń planu, dotyczące ochrony osób trzecich, warunki obsługi technicznej inwestycji. Zobowiązano inwestora do uzyskania niezbędnych uzgodnień projektu budowlanego.
Inwestor przedłożył wymagane uzgodnienia wymienione w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz:
- - postanowienie Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2002 r. uzgadniające projekt budowlany stacji paliw, utrzymane następnie w mocy przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego postanowieniem z dnia [...] marca 2002 r.
- - decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. uzgadniającą rozwiązania projektowe w zakresie ochrony środowiska utrzymaną następnie w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2002 r.
- - postanowienie [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2002 r. opiniujące pozytywnie projekt budowlany tej inwestycji
Ponadto inwestor przedstawił decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. zatwierdzającą projekt budowlany i zezwalającą na budowę zjazdu i wjazdu z przedmiotowej stacji paliw na drogę wojewódzką.
Przedłożył wymagany na mocy postanowienia z dnia [...] czerwca 2001 r. Starosty Powiatu [...] raport oddziaływania na środowisko. Zarzuty Stowarzyszenia dotyczące tego raportu, jak zauważył organ odwoławczy były przedmiotem analizy [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w postanowieniu z dnia [...] marca 2002 r., który raport uznał za rzetelny.
Dodatkowo opracowano opinię komunikacyjną z dnia [...] kwietnia 2002 r. Zarządu Dróg Miejskich uzgadniającą pozytywnie projekt obsługi komunikacyjnej inwestycji.
W związku z tym organ odwoławczy uznał,że zostały spełnione wymogi art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, który stanowi iż warunki zabudowy i zagospodarowania terenu ustalone w decyzji wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Inwestor spełnił wymagania określone w art. 35 ust 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane. Organ zgodnie z tym przepisem sprawdził:
- - zgodność projektu zagospodarowania terenu z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymogami ochrony środowiska, wymogami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, przepisami w tym techniczno- budowlanymi
- - kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń
- - wykonanie projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane
Inwestor przedłożył kompletny projekt budowlany wraz z wymaganymi pozwoleniami, opiniami i uzgodnieniami oraz wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W tej sytuacji organ II instancji stwierdził, że nie można było odmówić wydania pozwolenia na budowę.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyło Stowarzyszenie P. z siedzibą w W. podnosząc,że przez lokalizację stacji paliw w sąsiedztwie terenów mieszkalnych została naruszona zasada ekorozwoju. Obiekty te według skarżących stanowią potencjalne zagrożenie bezpieczeństwa (np. w razie awarii). Nadto raport oddziaływania na środowisko nie uwzględnia problematyki nakładania się szkodliwych oddziaływań i konfliktów społecznych. Skarżący podnosił, że nie uwzględniono problemu zaboru terenu zieleni przez inwestycję. Reasumując skargę Stowarzyszenie uznawało lokalizację tej inwestycji za niewłaściwą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył,co następuje:
Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądowa kontrola decyzji administracyjnych sprawowana jest pod względem ich zgodności z prawem. Zaskarżona decyzja prawa nie narusza
Podstawowym zarzutem w niniejszej sprawie jaki formułuje skarżące Stowarzyszenie jest nieodpowiednia lokalizacja inwestycji, przy czym skarżący nie twierdzi aby lokalizacja ta była sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w owym czasie.
Na poparcie swojego zarzutu przedstawia argumenty naruszenia zasady ekorozwoju miasta rozumianej jako możliwość lokalizacji nowych inwestycji z poszanowaniem zasad ekologii, nadto podnosi okoliczność nakładania się negatywnych czynników środowiskowych oraz zabór terenu zielonego przez nowy obiekt budowlany.
Stwierdzić należy że wszystkie te zarzuty dotyczą w istocie samej lokalizacji i były już przedmiotem analizy w postępowaniu administracyjnym dotyczącym wydania decyzji o warunkach zabudowy i uzgodnień projektowych w zakresie ochrony środowiska.
Decyzja z dnia [...] listopada 1999 r. wydana przez Prezydenta [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu posiadała w dacie wydania pozwolenia budowlanego walor ostateczności. W tym stanie rzeczy zasadna jest ocena organu odwoławczego,że stosownie do art. 47 obowiązującej w tym czasie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.) warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiązały organ wydający pozwolenie na budowę.
Zgodność zamierzonej inwestycji z obowiązującym planem miejscowym oceniona była w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Stosownie do treści art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu jest wiążąca dla organu wydającego pozwolenie na budowę. Wprawdzie organ ten, stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo budowlane, przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę ma obowiązek sprawdzenia zgodności planu zagospodarowania działki lub terenu z planem zagospodarowania przestrzennego, jednakże dokonuje tego nie po to, aby kwestionować ocenę wyrażoną w decyzji o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, ale aby sprawdzić, czy ewentualnie plan nie uległ zmianie i w związku z tym decyzja ta nie wygasła (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 czerwca 2001 r. w sprawie IV SA 532/00 LEX nr 55771)
Skoro stosownie do ostatecznej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu inwestycja jest zgodna z planem miejscowym, to jest to ocena wiążąca dla organu wydającego pozwolenie na budowę. Organ wydający pozwolenie na budowę w tej sprawie dokonał wszystkich sprawdzeń wymaganych przez art. 35 Prawa budowlanego zwłaszcza w zakresie ochrony środowiska a spełnienie tych wymogów obligowało organ do wydania pozytywnej decyzji budowlanej.
Należy zauważyć, że istotnie tego typu inwestycja prowadzona w miejskiej zabudowie może powodować uciążliwości i utrudnienia dla sąsiedztwa i oddziaływać negatywnie na środowisko. Jednak nie oznacza to, że wydanie w tej sprawie przedmiotowego pozwolenia na budowę naruszało prawo. Inwestor przedstawił bowiem raport oddziaływania na środowisko z którego wynikało,że uciążliwość i szkodliwość stacji paliw nie będzie wykraczać poza granice lokalizacji inwestycji. Zarzuty podnoszone przez skarżącego a dotyczące nierzetelności tego raportu nie są poparte żadnymi merytorycznymi argumentami. To samo dotyczy zarzutu zaboru terenu pod zieleń miejską. Plan nie przewiduje bowiem lokalizacji zieleni w miejscu wybudowanej stacji paliw a zatem nie może być mowy o zaborze terenów zielonych przez inwestycję.
Z przyczyn wyżej wskazanych na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) Sąd skargę - jako nieuzasadnioną - oddalił.