Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r., po rozpatrzeniu odwołania B. W. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] lipca 2000 r. nakazującej B. W. rozebranie samowolnie wykonanych ścian wraz ze stropodachem, od strony zachodniej i północnej zlokalizowanych na terenie należącym do [...] Spółdzielni Mieszkaniowej
- - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu wskazał, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w czasie oględzin w terenie stwierdził, iż odwołujący wybudował dwie ściany konstrukcyjne zamykając w ten sposób istniejącą zabudowę w kubaturową całość, którą pokrył nowym żelbetonowym stropodachem.
W wyniku wykonanych samowolnie robót powstała "nowa kubatura", co wyklucza możliwość załatwienia sprawy w oparciu o przepisy art. 50 i art. 51 Prawa budowlanego.
Ponieważ inwestor nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 28 Prawa budowlanego, organ nadzoru budowlanego I instancji zobligowany był do wydania nakazu rozbiórki.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję wnieśli W. i B. W..
Wskazali, że przedmiotowy budynek wraz z pozostałą zabudową usytuowany jest na działce stanowiącej ich własność, którą otrzymali w drodze darowizny w 1980 r.
Budynki zostały wybudowane w latach 70-tych przez ich rodziców. Teren o pow. ok. 42m², na którym usytuowana jest część budynku gospodarczego i garażowego został wywłaszczony w przeszłości na rzecz [...] Spółdzielni Mieszkaniowej, z którą w 2000 r. zawarli umowę dzierżawy tego terenu. Za zgodą Spółdzielni otynkowali i pomalowali garaż, w którym zaczęli prowadzić małą gastronomię.
Drugi budynek gospodarczy przylegający do garażu stanowił zaplecze sanitarne i magazynowe dla lokalu gastronomicznego. Był on w bardzo złym stanie technicznym i szpecił otoczenie. W trosce o bezpieczeństwo osób korzystających z tego zaplecza wyremontowali ten budynek, wykonując w nim od wewnątrz nowe ściany, które przykryte zostały stropodachem. Całość otynkowali i pomalowali.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację przedstawioną w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.
Zaskarżona decyzja dotyczy nakazania, na podstawie art. 48 ustawy Prawo budowlane z dnia 7 lipca 1994 r., rozbiórki samowolnie wykonanych ścian od strony zachodniej i północnej wraz ze stropodachem.
W sprawie niniejszej ustalono, że skarżący na terenie wydzierżawionym od Spółdzielni Mieszkaniowej w P. odbudowali część budynku gospodarczego, budując dwie ściany konstrukcyjne i zamykając w ten sposób istniejącą zabudowę w kubaturową całość oraz wykonali nad nią nowy żelbetonowy stropodach.
Ustalenie, w sposób nie budzący wątpliwości, wykonania robót budowlanych bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia musiało prowadzić do nakazania rozbiórki.
Prawo budowlane obowiązujące w dacie wydania zaskarżonej decyzji tzw. "samowolę budowlaną" traktuje w sposób rygorystyczny i wymaga bezwzględnie, w wypadku jej stwierdzenia, usunięcie skutków działań sprzecznych z prawem.
Podnoszone przez skarżących okoliczności, jak zły stan techniczny budynku gospodarczego, szpecące otoczenie elewacje oraz brak zaplecza sanitarnego dla prowadzonej przez nich małej gastronomii w budynku obok, nie mają istotnego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, skoro wystarczającą przesłanką do zastosowania art. 48 Prawa budowlanego jest stwierdzenie samowoli budowlanej.
Wskazać nadto należy, że nabycie przez skarżących prawa użytkowania wieczystego gruntu, na którym znajduje się wskazany budynek, jest także nieistotne z punktu widzenia orzeczonego nakazu rozbiórki.
Także podnoszona przez skarżących kwestia nieświadomości prawnej, dotyczącej obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę, nie ma znaczenia przy badaniu prawidłowości działania organów administracji.
W związku z powyższym Sad uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) skargę oddalił.