Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 20 sierpnia 2002 r., sygn. akt IV SA 917/02

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sprawa
sprawy ze skargi Waldemara G. na decyzję Wojewody M. z dnia 6 maja 1999 r. w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie wytwórni betonu - uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji

Naczelny Sąd Administracyjny

Teza

W razie stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę, nie może pozostać w obrocie prawnym decyzja o pozwoleniu na użytkowanie.

Uzasadnienie

Waldemar G. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję (...) Wojewody M. z dnia 6 maja 1999 r. utrzymującą w mocy decyzję (...) z dnia 29 października 1998 r., którą Prezydent m.st. W. na podstawie art. 59 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ udzielił firmie "B.-B." W. Sp. z o.o. pozwolenia na użytkowanie wytwórni betonu towarowego wybudowanej na terenie nieruchomości przy ul. J.O. 94 w W. Termin użytkowania ustalono do dnia 1 grudnia 2003 r.

Jak wynika z uzasadnienia powyższej decyzji pierwszej instancji, wytwórnia betonu została wybudowana na podstawie decyzji Prezydenta m.st. W. z dnia 19 grudnia 1997 r. (...). Pismem z dnia 8 czerwca 1998 r. inwestor wystąpił o wydanie pozwolenia na użytkowanie ww. wytwórni betonu, załączając wymagane dokumenty.

Od powyższej decyzji Waldemar G. złożył odwołanie, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i zawieszenie postępowania odwoławczego do czasu rozpoznania sprawy odwołania od decyzji prezydenta m.st. W. (...) z dnia 23 października 1998 r. w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji (...) z dnia 19 grudnia 1997 r. zezwalającej na budowę wytwórni betonu. Zdaniem wnoszącego odwołanie, inwestor nie wykonał obowiązków wynikających z przepisów art. 56 ust. 1 i art. 57 ust. 3 Prawa budowlanego, a ponadto ww. decyzja pozwalająca na budowę jest obarczona wadami wymagającymi wznowienia postępowania.

Wojewoda M. po rozpatrzeniu odwołania, decyzją z dnia 6 maja 1999 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Z uzasadnienia tej decyzji wynika, że wytwórnia betonu została zlokalizowana na terenie dawnej wytwórni prefabrykatów budowlanych, należącym do Przedsiębiorstwa Zaopatrzenia Budownictwa "P.Z.-B." Sp. z o.o. w W., z którym inwestor zawarł w dniu 15 czerwca 1998 r. umowę dzierżawy Nr 18/98 na czas nieokreślony. Podstawą wydania pozwolenia na budowę była prawomocna decyzja (...) z dnia 4 października 1997 r. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W decyzji o pozwoleniu na budowę nałożono na inwestora obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie wytwórni betonu. Zgodnie z ustaleniami zawartymi w decyzji - pozwolenie na budowę z dnia 19 grudnia 1997 r., inwestor przedłożył wraz ze zgłoszeniem z dnia 14 lipca 1998 r. o zakończeniu budowy obiektu, wszystkie obowiązujące i niezbędne dokumenty. W związku z czym inwestor spełnił nałożone nań wymagania, a zarzut, że inwestor nie zawiadomił właściwych organów o zakończeniu budowy jest bezzasadny.

Waldemar G. złożył skargę na powyższą decyzję wnosząc o jej uchylenie, uzasadniając to tym, że nie brał bez własnej winy udziału w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę i zostało wznowione to postępowanie. Poza tym jest w toku postępowanie odwoławcze w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji z dnia 19 grudnia 1997 r. - pozwolenie na budowę. Te dwa postępowania, zdaniem skarżącego powinny być zakończone przed wydaniem pozwolenia na użytkowanie obiektu.

Wojewoda M. w odpowiedzi na skargę, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji, wnosi o oddalenie skargi. Ponadto informuje, że decyzją z dnia 15 czerwca 1999 r. (...) utrzymał w mocy decyzję Prezydenta m.st. W. z dnia 23 października 1998 r. (...), odmawiającą uchylenia decyzji z dnia 19 grudnia 1997 r. (...) - pozwolenie na budowę wytwórni betonu.

Pismem z dnia 4 listopada 1999 r. firma "U.B." Spółka z o.o. w W. wniosła o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym, gdyż zawierając z firmą "B.-B." W. Spółka z o.o. w dniu 23 kwietnia 1999 r. umowę, na mocy której nabyła przedmiotową wytwórnię betonu, wstąpiła w prawa tej Spółki. Z pkt 6 umowy wynika, że wnioskodawca /"U.B." Sp. z o.o./ przejmie prawa i obowiązki "B.-B." W. Sp. z o.o.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest uzasadniona.

W dacie wniesienia skargi do Sądu w niniejszej sprawie, toczyło się równocześnie postępowanie wznowieniowe w sprawie zakończonej wydaniem decyzji (...) z dnia 19 grudnia 1997 r. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 września 2000 r. /IV SA 1178/99/ uchylono decyzje pierwszej i drugiej instancji, wydane w postępowaniu wznowieniowym, jednocześnie wskazując w uzasadnieniu wyroku na liczne wątpliwości i nie wyjaśnienie okoliczności wydania pozwolenia na budowę /decyzja z dnia 19 grudnia 1997 r./. Następnie zostało wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności tej ostatniej decyzji, zakończone wydaniem decyzji stwierdzających nieważność /decyzja z dnia 14 września 2001 r. i decyzja z dnia 13 grudnia 2001 r./. Wyrokiem z dnia 20 sierpnia 2002 r. /IV SA 341/02/ Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę "U.B." Sp. z o.o. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 13 grudnia 2001 r., utrzymującą w mocy decyzję z dnia 14 września 2001 r., którą Wojewoda M. stwierdził nieważność pozwolenia na budowę wytwórni betonu /decyzja z dnia 19 grudnia 1997 r./.

Tym samym decyzja stwierdzająca nieważność pozwolenia na budowę, stała się prawomocna i ta okoliczność w głównej mierze przesądziła o rozstrzygnięciu Sądu w niniejszej sprawie. Nie bez powodu, rozpatrzenie skargi na decyzję pozwalającą na użytkowanie wytwórni betonu, należało odłożyć na koniec, tak aby wcześniej zostały zakończone postępowania, w których przedmiotem kontroli była decyzja z dnia 19 grudnia 1997 r. - o pozwoleniu na budowę, gdyż ona ma tu znaczenie podstawowe. Wynika to z brzmienia art. 55 i art. 59 Prawa budowlanego, które to przepisy uzależniają wydanie pozwolenia na użytkowanie od decyzji o pozwoleniu na budowę. Badanie zgodności wykonania obiektu budowlanego z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę, stanowi kwestie podstawowe, bez których nie można mówić o możliwości wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu. W tym przypadku, skoro została stwierdzona nieważność pozwolenia na budowę, nie może pozostać w obrocie prawnym decyzja o pozwoleniu na użytkowanie, wydana w oparciu o akt, którego stwierdzono nieważność. Zachodzą tu okoliczności, o których mowa w art. 145 par. 1 pkt 8 Kpa, co zwalnia Sąd z merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji Wojewody M. z dnia 6 maja 1999 r.

Organy ponownie rozpatrując wniosek o wydanie pozwolenia na użytkowanie wytwórni betonu, będą musiały wziąć pod uwagę stan prawny i stan faktyczny, jaki ma miejsce obecnie, po wycofaniu z obrotu prawnego pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1, ust. 2 pkt 2 oraz art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368/ orzekł, jak w sentencji.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.