Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 grudnia 2016 r. starszy referendarz sądowy oddalił wniosek pełnomocnika ustanowionego dla skarżącego z urzędu - adwokat M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej obejmującej sporządzenie skargi kasacyjnej od wyroku wydanego w sprawie przez Sąd w dniu 5 maja 2016 r. W motywach tego postanowienia wskazano, iż wspomniana adwokat, pomimo wyraźnego wezwania Sądu, nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków skargi kasacyjnej, co zostało jednoznacznie stwierdzone w postanowieniu z dnia 5 października 2016 r., mocą którego rzeczona skarga kasacyjna została odrzucona. Rozpoznający wniosek stwierdził, iż w takiej sytuacji złożenie skargi kasacyjnej nie może był uznane za faktycznie udzieloną pomoc prawną czyniącą zadość wymogom profesjonalizmu, a skoro tak, brak jest podstaw do przyznania wynagrodzenia za tę czynność.
Następnie, w dniu 3 stycznia 2017 r. adwokat M. K. złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. Wniosek ten został uwzględniony przez tutejszy Sąd postanowieniem z dnia 28 lutego 2017 r.
W konsekwencji powyższego, skarga kasacyjna została przekazana do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, który wyrokiem wydanym w dniu 23 listopada 2017 r. orzekł o jej oddaleniu. Jak wynika z protokołu rozprawy (karta nr 143 akt sprawy), na rozprawie przed tym Sądem stawił się skarżący osobiście, natomiast jego pełnomocnik nie stawiła się.
Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.
Taka właśnie zmiana okoliczności nastąpiła w niniejszym przypadku. Powodem oddalenia wniosku adwokat M. K. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej obejmującej sporządzenie skargi kasacyjnej od wydanego w sprawie wyroku był fakt, iż przedmiotowa skarga kasacyjna została odrzucona wskutek nieuzupełnienia przez nią w wyznaczonym terminie braków formalnych, co powodowało, iż złożenie tego środka zaskarżenia nie mogło zostać uznane za rzeczywiście udzieloną, profesjonalną pomoc prawną.
Następnie jednak, tutejszy Sąd przywrócił termin do uzupełnienia braków formalnych rzeczonej skargi kasacyjnej, co umożliwiło jej rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny. W efekcie powyższego, wniesienie skargi kasacyjnej stało się więc czynnością prawnie skuteczną, którą należy uznać za rzeczywiście udzieloną stronie pomoc prawną.
W tym stanie rzeczy, postanowienie z dnia 6 grudnia 2016 r. należało uchylić i przyznać wnioskującej pełnomocnik wynagrodzenie za powyższą czynność.
Przyznając przedmiotowe wynagrodzenie w pierwszej kolejności trzeba podnieść, że chociaż problematykę w niniejszym zakresie reguluje aktualnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1714 ze zm.), to jednak uwzględniono fakt, iż w świetle § 22 tego rozporządzenia, w sprawach wszczętych i niezakończonych przed jego wejściem w życie (które nastąpiło z dniem 1 listopada 2016 r.), stosuje się przepisy dotychczasowe, do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego pierwszej instancji (czyli wydanie wyroku przez tutejszy Sąd), miało miejsce 5 maja 2016 r., a zatem nastąpiło pod rządami rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. poz. 1801). Dlatego przyznając wnioskującej koszty sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wspomnianego orzeczenia, należało zastosować przepisy dotychczasowe, czyli ten akt wykonawczy.
Zgodnie zatem z § 2 wspomnianego aktu wykonawczego, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują: opłatę ustaloną zgodnie z przepisami niniejszego rozporządzenia oraz niezbędne i udokumentowane wydatki adwokata. Stosownie do § 4 ust. 1 rzeczonego aktu, opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w jego rozdziałach 2-4. Ustęp 2 tego przepisu określa zaś, że ustalenie opłaty w wysokości wyższej niż określona w przywołanym ust. 1, a nieprzekraczającej opłaty maksymalnej następuje z uwzględnieniem stopnia zawiłości sprawy oraz nakładu pracy adwokata oraz wkładu jego pracy w przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, a w szczególności czasu poświęconego na przygotowanie się do prowadzenia sprawy, liczby stawiennictw w sądzie, w tym na rozprawach i posiedzeniach, czynności podjętych w sprawie, w tym czynności podjętych w celu polubownego rozwiązania sporu, również przed wniesieniem pozwu, wartości przedmiotu sprawy, wkładu pracy adwokata w przyczynienie się do wyjaśnienia okoliczności faktycznych, jak również do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia istotnych zagadnień prawnych budzących wątpliwości w orzecznictwie i doktrynie, a także trybu i czasu prowadzenia sprawy, obszerności zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w szczególności dopuszczenie i przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego lub biegłych sądowych, dowodu z zeznań świadków, dowodu z dokumentów o znacznym stopniu skomplikowania i obszerności.
Mając na uwadze treść przywołanych wyżej unormowań, w tym oceniwszy działanie pełnomocnik strony przez pryzmat kryteriów wskazanych w cytowanym § 4 ust. 2 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r., przyznano jej zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, w wysokości 147,60 zł, na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej ustalone na podstawie § 4 ust. 1 wspomnianego rozporządzenia, w kwocie 120 zł - jako ½ opłaty maksymalnej określonej w § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b tego aktu (wynoszącej 240 zł - czyli odpowiadającej 50 % stawki maksymalnej wskazanej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c).
Kwotę tą podwyższono - stosownie do § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia - o podatek od towarów i usług obliczony według stawki 23 %, wynoszący 27,60 zł;
Niniejsze rozstrzygnięcie podjęto nadto na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.