Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę L.B. na pismo Wojewody [...] z dnia [...] r. o numerze wskazanym w sentencji.
W dniu 13 listopada 2014 r. L.B. złożył urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że jest emerytem a jego jedynym źródłem utrzymania jest emerytura w wysokości 832 zł brutto.
Równocześnie zadeklarował, iż gospodaruje samotnie i posiada mieszkanie o powierzchni 38 m2. Nie dysponuje natomiast żadnymi zasobami pieniężnymi ani przedmiotami wartościowymi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje: w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania; w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zgodnie z art. 245 § 2 P.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
Natomiast w myśl art. 245 § 3 tej ustawy prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.
W ocenie Sądu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym zasługuje na uwzględnienie. L.B. utrzymuje się jedynie z niewielkiego dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w kwocie 832 zł brutto miesięcznie. Prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, nie posiada żadnych oszczędności ani majątku. Z doświadczenie życiowego wynika, iż po opłaceniu kosztów związanych z utrzymaniem mieszkania, pozostająca skarżącemu kwota nie pozwala na poczynienie oszczędności, które pozwoliłyby na pokrycie kosztów profesjonalnego pełnomocnika.
Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowiono jak sentencji.