Uzasadnienie
W dniu 7 lutego 2014 r. J.K. złożył w Sądzie wniosek o prawo pomocy (na urzędowym formularzu PPF), w którym domagał się ustanowienia adwokata z urzędu powołując się na trudną sytuację materialną. Oświadczył, że gospodaruje samotnie, zamieszkuje w lokalu o powierzchni 28 m2, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych oraz, że osiąga dochód z tytułu renty w kwocie 577,22 zł. Do wniosku dołączył zaświadczenie z ZUS z dnia [...]r., które potwierdzało wysokość dochodów skarżącego (kwota netto).
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Poza tym zgodnie z art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym obejmującym tylko zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmującym tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Z oświadczeń wnioskodawcy wynika, że nie posiada on zasobów pieniężnych ani żadnego majątku zaś jedynym źródłem utrzymania jest dla niego renta w miesięcznej kwocie netto 577,22 zł, która zapewne nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie wydatków, jakie mogą wiązać się z udziałem w sprawie adwokata z wyboru. W tej sytuacji nie budzi wątpliwości, że ustanowienie adwokata z wyboru przekracza możliwości finansowe skarżącego i mogłoby go narazić na uszczerbek w koniecznym utrzymaniu.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji