Uzasadnienie
W piśmie datowanym na [...] Gmina K. złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji tego organu z dnia [...] nr [...] rozstrzygającej o stwierdzeniu nieważności decyzji nr [...] wydanej w dniu [...] przez Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w K., działającego z upoważnienia Prezydenta tego Miasta, w przedmiocie zobowiązania N.S. do zwrotu należności poniesionych przez Gminę K. z tytułu wydatków za pobyt L.W. w Domu Pomocy Społecznej.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając w trybie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) - zwanego dalej K.p.a. stwierdziło niedopuszczalność wniosku o wszczęcie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wspomnianej decyzji nr [...]. Rozstrzygnięcie to wynikało z uznania, że Prezydent Miasta K., z upoważnienia którego została wydana przywołana wyżej decyzja I instancji, nie posiada legitymacji do złożenia takiego wniosku, gdyż Gmina nie jest stroną postępowania.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gmina K. wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia zarzucając, że wykazała swój interes prawny w przedmiotowej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.
Zaskarżone postanowienie musi być wyeliminowane z obrotu prawnego, gdyż dotknięte jest wadą kwalifikowaną powodującą jego nieważność, co Sąd wziął pod uwagę z urzędu stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a.
Należy podkreślić, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zastosowało rozstrzygnięcie, które nie jest przewidziane w procedurze administracyjnej. Powołany w postanowieniu art. 134 K.p.a. odnosi się wyłącznie do postępowania odwoławczego i pozwala na stwierdzenie niedopuszczalności odwołania, a nie wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Natomiast sytuację, gdy żądanie zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną reguluje art. 61a K.p.a., w myśl którego wydaje się wówczas postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania.
W tym stanie rzeczy, skoro zarówno wskazana przez organ podstawa prawna, jak i zastosowane rozstrzygnięcia są wadliwe, w istocie zaskarżone postanowienie zapadło w warunkach określonych w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a.
Mając na względzie powyższe, Sąd orzekł jak w sentencji działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 i 205 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461).