Uzasadnienie
B.M. pismem z dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta J. w sprawie zawieszenia z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.
W skardze został również zawarty wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uzasadniony szczególną sytuacją materialną i osobistą skarżącej, która również uzasadnia umorzenie nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych. Wobec tego zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Odnosząc się do treści wniosku należy wskazać, że dotyczy on postanowienia o zawieszeniu postępowania w sprawie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych (w kwocie [...] zł) wynikających z decyzji [...] z dnia [...]. W ocenie sądu wskazane postanowienie o zawieszeniu postępowania nie wywiera bezpośrednich skutków w sferze materialnej skarżącej, przez co nie może wpłynąć na pogorszenie jej sytuacji majątkowej i osobistej. Trudno zatem na tym etapie postępowania administracyjnego doszukać się spowodowania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, czyli przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a. Wprawdzie pośrednio negatywna decyzja organu w sprawie umorzenia nienależnie pobranych świadczeń może spowodować wszczęcie egzekucji należności, jednak jej podstawą będzie wykonanie decyzji SKO w K. nr [...] z dnia [...], która ten obowiązek kształtuje.
Wobec tego przedmiotem ewentualnego wniosku o wstrzymanie wykonania powinna stać się decyzja SKO z dnia [...] zobowiązująca do zwrotu świadczeń uznanych za nienależnie pobrane za okres od [...] do [...], która zresztą stała się również przedmiotem innej skargi skierowanej do Sądu (sygn. akt IV SA/Gl 869/14).
W tych okolicznościach uznano, że wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało sprawę rozstrzygnąć, na mocy art. 61 § 3 w zw. z art. 61 § 5 P.p.s.a. jak w sentencji