Uzasadnienie
B.K. (dalej "strona" lub "skarżący") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. (dalej "organ odwoławczy") z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.
W skardze zawarto wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Zarządzeniem sędziego WSA w Gliwicach z dnia 9 marca 2015 r. pozostawiono ten wniosek bez rozpoznania ze względu na nieuzupełnienie w terminie braków formalnych wniosku.
Postanowieniem z dnia 16 czerwca 2015 r., sygn. akt II OZ 551/15 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na to zarządzenie.
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2015 r. Sąd odrzucił skargę na opisaną wyżej decyzję organu odwoławczego ze względu na jej wniesienie po upływie terminu.
Pismem z dnia 4 września 2015 r. strona wniosła o prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Postanowieniem z dnia 1 grudnia 2015 r. starszy referendarz sądowy w WSA w Gliwicach oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy.
Po rozpoznaniu sprzeciwu, postanowieniem z dnia 18 stycznia 2016 r. Sąd ustanowił skarżącemu pełnomocnika z urzędu.
Pismem z dnia 19 stycznia 2016 r. Sąd zwrócił się do Okręgowej Rady Adwokackiej w K. o wyznaczenie dla skarżącego adwokata.
W piśmie z dnia 4 lutego 2016 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu, w osobie adwokata J.P.
W dniu 10 lutego 2016 r. aplikant adwokacki upoważniony przez pełnomocnika skarżącego przeglądał akta sądowe niniejszej sprawy.
W dniu 10 marca 2016 r. pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek podał, że wiadomość o ustanowieniu go pełnomocnikiem skarżącego powziął w dniu 9 lutego 2016 r., tj. w dniu otrzymania pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w K. Wskazał, że w dniu 10 lutego 2016 r. zapoznał się z aktami sprawy, z których wynikało, że odpis postanowienia z dnia 21 lipca 2015 r. skarżący otrzymał w dniu 7 sierpnia 2015 r., a więc skarga kasacyjna mogła zostać wysłana w terminie do 6 września 2015 r. Skarżący nie mógł skutecznie sam sporządzić skargi kasacyjnej, ale w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej złożył wniosek o przyznanie adwokata co oznacza, że bez zwłoki podejmował czynności zmierzające do zaskarżenia postanowienia z dnia 21 lipca 2015 r. Odnosząc się do opisanych okoliczności sprawy podkreślił, że nie wniesienie skargi kasacyjnej w terminie nastąpiło bez winy skarżącego. Odwołując się do poglądów judykatury wywiódł, iż zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).
Z powyższego wynika, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie uchybionego terminu liczy się od momentu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W orzecznictwie sądowym wskazuje się, że mimo, iż art. 87 § 1 p.p.s.a. zastrzega, że żądanie przywrócenia terminu należy zgłosić w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, to uwzględnienia wymaga fakt, iż zgodnie z § 4 art. 87 wskazanej wyżej ustawy równocześnie z wnioskiem strona jest zobowiązana dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. W konsekwencji uznaje się, że w wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi kasacyjnej po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Przyjęta w orzecznictwie koncepcja z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 p.p.s.a. (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06, LEX nr 936163, z dnia 14 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 125/09, LEX nr 564223; z dnia 15 czerwca 2012 r., sygn. akt I OZ 426/12, dostępne: http://orzeczenia.nsa.gov.pl, z dnia 19 lipca 2012 r., sygn. akt II OZ 612/12, LEX nr 1225743).
W rozpatrywanej sprawie ustanowiony z urzędu pełnomocnik o wyznaczeniu go do reprezentowania skarżącego dowiedział się – jak oświadczył – w dniu 9 lutego 2016 r.; po doręczeniu mu pisma Okręgowej Rady Adwokackiej w K. z dnia 4 lutego 2016 r. Nie ma podstaw, by podważać to oświadczenie, tym bardziej, że pismo tej samej treści wpłynęło do Sądu w dniu 10 lutego 2016 r.
Odnosząc wyżej prezentowane rozważania teoretyczne do okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony w terminie, albowiem złożono go jeszcze przed upływem 30 dni od powiadomienia adwokata J.P. o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącego. Równocześnie z wnioskiem została wniesiona skarga kasacyjna.
Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w świetle istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu.
Zgodnie z ugruntowanym w orzecznictwie i piśmiennictwie stanowiskiem "przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy strona w sposób przekonujący zaprezentowaną argumentacją uprawdopodobni brak winy" (zob. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, s. 219).
W ocenie Sądu pełnomocnik strony skarżącej uprawdopodobnił, że niemożność terminowego złożenia skargi kasacyjnej zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych przez niego. Dowiedział się on bowiem o wyznaczeniu jego osoby do reprezentowania skarżącego już po upływie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik nie miał zatem realnej możliwości wniesienia skargi kasacyjnej w terminie i co oczywiste nie ponosi winy w uchybieniu temu terminowi. Czyni to wniosek o przywrócenie terminu uzasadnionym.
W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.