Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 lipca 2009 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę W. Piesława K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.
Postanowieniem z dnia 1 września 2009 r. Sąd uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia dla niego adwokata z urzędu. Wyznaczony przez Okręgową Radę Adwokacką w K. adwokat P. D., działając na podstawie udzielonego mu pełnomocnictwa, pismem z dnia [...] złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego na wstępie wyroku. W piśmie tym pełnomocnik zawarł również wniosek o zasądzenie na jego rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu według norm przepisanych wraz z oświadczeniem, że koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej w skrócie P.p.s.a.) wyznaczony adwokat ma prawo do wynagrodzenia za podjęte czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.
Stosownie do regulacji § 19 rozporządzenia koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb państwa obejmują: opłatę w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 - 5 oraz niezbędne, udokumentowane wydatki adwokata.
W myśl § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia stawki minimalne wynoszą w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia kasacji 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli sprawy nie prowadził ten sam adwokat w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Stawka minimalna, o której mowa w § 18 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia, która ma zastosowanie w tej sprawie wynosi 240 zł.
Mając na uwadze powyższe uregulowania Sąd przyznał adwokatowi P. D. za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynagrodzenie w wysokości [...] zł, co stanowi 75% stawki minimalnej, którą zgodnie z § 2 ust. 3 rozporządzenia, należało powiększyć o 22% podatku VAT.
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.