Uzasadnienie
Pismem z dnia 1 lutego 2018 r. J.P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie nienależnie pobranego świadczenia rodzinnego. W treści skargi zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 P.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Na wstępie należy podnieść, że przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OZ 667/12 LEX nr 1225758). Ponadto badając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, sąd powinien wziąć pod uwagę nie tylko okoliczności podniesione w tym wniosku, ale także okoliczności całej sprawy (por. postanowienie NSA z dnia 20 marca 2012 r. sygn. akt II GSK 380/12 LEX nr 1145522).
W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...]r. nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Wójta Gminy B. z dnia [...]r. nr [...], którą stwierdzono, że kwota 43.454 zł wypłacona skarżącej w postaci świadczenia pielęgnacyjnego za okres od 1 grudnia 2014 r. do 30 września 2017 r. stanowi nienależnie pobrane świadczenie rodzinne i podlega zwrotowi. Sądowi jest wiadome z urzędu, na podstawie akt sprawy o sygnaturze IV SA/Gl 165/18, że skarżąca od listopada 2017 r. nie jest zatrudniona, gdyż opiekuje się niepełnosprawnym synem.
W związku z powyższym w ocenie Sądu wykonanie zaskarżonej decyzji zobowiązującej skarżącą do zwrotu należności w kwocie 43.454 zł może skutkować znacznymi trudnościami w zaspokojeniu bieżących potrzeb jej rodziny. Tym samym należy przyjąć, iż została spełniona przesłanka określona w art. 61 § 3 P.p.s.a.
W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.