Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 2 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił wyłączenia na wniosek L. L. sędziów: NSA Leszka Kiermaszka, NSA Ewy Krawczyk i WSA Teresy Kurcyusz-Furmanik.
W piśmie z dnia [...] r. skarżący domagał się wyłączenia kolejnych trzech sędziów, którzy brali udział w wydaniu powyższego orzeczenia, tj. sędziego NSA Szczepana Praxa, sędziego WSA Elżbiety Kaznowskiej i sędziego WSA Rafała Wolnika.
W uzasadnieniu wniosku wskazał przede wszystkim, że ww. skład sędziowski działał niesprawiedliwie i na jego szkodę, naruszając tym samym art. 45 ust. 1 Konstytucji RP. Jednocześnie podniósł, że w rzeczywistości nie składał on skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wymienione w sentencji postanowienia Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. w przedmiocie choroby zawodowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18 p.p.s.a., sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Przepis ten, w odróżnieniu od art. 18 p.p.s.a. zawierającego katalog przyczyn powodujących wyłączenie sędziego z mocy samej ustawy, a zatem jego bezwzględne wyłączenie, dotyczy względnych przesłanek wyłączenia sędziego. Podstawą wyłączenia sędziego na gruncie tego przepisu są zarówno okoliczności wynikające ze stosunku osobistego pomiędzy sędzią, a jedną ze stron lub jej przedstawicielem, charakteryzujące się przede wszystkim istnieniem więzi emocjonalnej, której podstawą jest stosunek pokrewieństwa, przyjaźni, dłuższej znajomości, zależności służbowej, gospodarczej, społecznej, jak również wszelkie obiektywnie zaistniałe okoliczności, dające podstawę do zaistnienia wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Odnosząc się do wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów: NSA Szczepana Praxa, WSA Elżbiety Kaznowskiej i WSA Rafała Wolnika, Sąd uznał, że nie zasługuje
Sygn. akt IV SA/Gl 191/09 on na uwzględnienie. Przesłanki wyłączenia sędziego nie może bowiem stanowić samo subiektywne przeświadczenie skarżącego, iż dany sędzia jest niesprawiedliwy i działa na szkodę skarżącego. Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają bowiem jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, tego zaś rodzaju przyczyn Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie. Z oświadczeń złożonych przez sędziów wynika, że brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpoznania niniejszej sprawy z mocy ustawy (art. 18 p.p.s.a.) oraz nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 p.p.s.a.
Także podniesiony przez skarżącego zarzut rozstrzygnięcia sprawy przez sędziów nie po myśli skarżącego w żaden sposób nie uprawdopodabnia jakiegokolwiek osobistego stosunku sędziego do strony skarżącej. Sędzia nie podlega wyłączeniu z mocy ustawy z tej tylko przyczyny, że skarżący nie zgadza się z rozstrzygnięciami wydanymi w sprawach z udziałem tego sędziego. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy, czy też ze sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego, bowiem zarzuty te strona może podnosić w środkach odwoławczych, w ramach kontroli instancyjnej.
W związku z powyższym, że Sąd nie mógł się dopatrzeć w niniejszej sprawie podstawy do wyłączenia wskazanych wyżej sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z mocy samej ustawy (art. 18 p.p.s.a.), jak również z powodu innych okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 p.p.s.a.), działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.