Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił wniosek skarżącego L.L. o wyłączenie sędziego tut. Sądu NSA Adama Mikusińskiego.
W piśmie datowanym na [...] r. L. L. zawarł wniosek o wyłączenie trzech sędziów, którzy brali udział w wydaniu wyżej wymienionego postanowienia, a mianowicie sędziego WSA Stanisława Niteckiego, WSA Małgorzaty Walentek oraz WSA Edyty Żarkiewicz-Kunickiej. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że skład sędziowski działał niesprawiedliwie i niezgodnie z wymogami zawartymi w art. 45 ust. 1 Konstytucji. Ponadto podniósł, że w wydanym postanowieniu błędnie i niezgodnie ze stanem faktycznym określono przedmiot sprawy.
W oświadczeniach złożonych w związku z wnioskiem skarżącego sędziowie Stanisław Nitecki, Małgorzata Walentek oraz Edyta Żarkiewicz-Kunicka stwierdzili, iż brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpatrywania sprawy z mocy art. 18 i 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego o wyłączenie sędziów nie może zostać uwzględniony.
Zgodnie z art. 18 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki: swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia, osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron: w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; dotyczących skarg na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.
Na podstawie § 3 tego przepisu wyłączeniu podlega sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać, co do tej skargi. Niezależnie od wskazanych przyczyn, zgodnie z art. 19 P.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość, co do bezstronności sędziego.
Odnosząc się zatem do wniosku skarżącego o wyłączenie sędziów, podnieść należy, że w świetle przywołanych wyżej przepisów nie mógł on odnieść skutku. Nie może bowiem stanowić przesłanki wyłączenia sędziego od udziału w sprawie samo subiektywne przeświadczenie skarżącego, że dany sędzia działa niesprawiedliwie oraz zarzut dotyczący nieprawidłowości w ustaleniu przedmiotu zaskarżenia. Wniosek o wyłączenie sędziego uzasadniają jedynie takie okoliczności, które obiektywnie mogą wywołać wątpliwości co do jego bezstronności, takich zaś przyczyn Sąd nie dopatrzył się w niniejszej sprawie.
Ponadto, z oświadczeń złożonych przez sędziów wynika, iż brak jest podstaw do wyłączenia ich od rozpatrywania sprawy z mocy ustawy (art. 18 P.p.s.a.) oraz, że nie zachodzą przyczyny wyłączenia, o których mowa w art. 19 P.p.s.a. Niezadowolenie strony z rozstrzygnięcia sprawy, czy też sposobu prowadzenia postępowania sądowego nie stanowi podstawy do wyłączenia sędziego.
W związku z powyższym, że Sąd nie mógł się dopatrzeć w niniejszej sprawie podstawy do wyłączenia wskazanych wyżej sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z mocy samej ustawy (art. 18 P.p.s.a.), jak również z powodu innych okoliczności mogących wywołać uzasadnione wątpliwości co do ich bezstronności (art. 19 P.p.s.a.), działając na podstawie wskazanych wyżej przepisów i przy zastosowaniu art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.