Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 grudnia 2015 r. wydanym w zakresie sprawy o sygn. akt IV SA/Gl 779/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uwzględnił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, ustanawiając dla niej pełnomocnika z urzędu, na którego Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła adwokata M.M.
W dniu 4 stycznia 2016 r. wspomniany adwokat przeglądał akta rzeczonej sprawy o sygn. IV SA/Gl 779/15.
Następnie, zarządzeniem z dnia 15 stycznia 2016 r. Przewodniczący Wydziału IV rozdzielił skargę M.C., w konsekwencji czego jej skarga w zakresie dotyczącym pisma Prezydenta Miasta T. z dnia [...] r., nr [...] pozostała przedmiotem wspomnianej sprawy o sygn. IV SA/Gl 779/15, z kolei w zakresie dotyczącym pisma tego samego organu z dnia [...] r. nr [...] - została zarejestrowana jako przedmiot sprawy niniejszej, o sygn. akt IV SA/Gl 21/16.
Postanowieniem z dnia 9 maja 2016 r. tutejszy Sąd odrzucił skargę w niniejszej sprawie z uwagi na brak kognicji.
Następnie, w dniu 2 czerwca 2016 r. adwokat M.M. nadał do Sądu wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu składając oświadczenie, że nie zostały one opłacone w całości ani w części.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Artykuł 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. stanowi, że pełnomocnik procesowy wyznaczony w ramach przyznanego prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W tym miejscu należy podkreślić, że adwokat M.M. został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącej w ramach prawa pomocy przyznanego jej w zakresie sprawy o sygn. IV SA/Gl 779/15. Następnie, w wyniku rozdzielenia tej sprawy, doszło do wydzielenia z niej sprawy niniejszej i zarejestrowania jej pod sygn. akt IV SA/Gl 21/16.
O ile przy tym, jeszcze przed rozdzieleniem skargi, wnioskujący adwokat stawił się w tutejszym Sądzie, celem wglądu do akt sprawy o sygn. IV SA/Gl 779/15, to już po jej rozdzieleniu, w zakresie sprawy niniejszej (o sygn. IV SA/Gl 21/16) nie dokonał jakichkolwiek czynności procesowych.
W tym stanie rzeczy, jakkolwiek można przyjąć, że istnieją podstawy do przyznania temu pełnomocnikowi wynagrodzenia za udział w postępowaniu pierwszoinstancyjnym w sprawie o sygn. IV SA/Gl 779/15 (złożony tam równoległy wniosek w przedmiotowym zakresie stanowi przedmiot odrębnego postanowienia), to w sprawie niniejszej podstaw takich nie ma.
Trzeba bowiem podkreślić, iż zgodnie z utrwalonym stanowiskiem judykatury, wynagrodzenie należne pełnomocnikowi z urzędu, przysługuje mu tylko za faktycznie udzieloną pomoc prawną. Decyzja o przyznaniu pomocy prawnej oznacza, że Skarb Państwa przejmuje na siebie ciężar finansowy związany z wynagrodzeniem pełnomocnika z urzędu, a nadto że Sąd, jako dysponent środków publicznych, odpowiada za zasadność i legalność ich wydatkowania. Oznacza to uprawnienie i obowiązek Sądu ustalenia, czy pomoc prawna rzeczywiście została udzielona (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 910/15, z dnia 9 stycznia 2014 r., sygn. akt I OZ 1226/13 oraz z dnia 22 grudnia 2004 r., sygn. akt OZ 720/04 - wszystkie orzeczenia dostępne w internetowej centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Wnioskujący adwokat nie dokonał w niniejszej sprawie jakichkolwiek czynności procesowych ani nie zadziałał w niej w żaden inny sposób, a w rezultacie nie można uznać, aby udzielił faktycznej pomocy prawnej stronie. Nie jest również możliwe przyznanie mu w niniejszej sprawie wynagrodzenia w związku z zapoznaniem się z aktami sprawy o sygn. IV SA/Gl 779/15, z której niniejszą sprawę następnie wydzielono, gdyż w takiej sytuacji otrzymałby on w istocie dwa wynagrodzenia za tę samą czynność.
Zważywszy zaprezentowane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 p.p.s.a.