Uzasadnienie
Pismem z dnia 20 lutego 2013 r. T.M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego. W treści skargi zawarł wniosek o przydzielenie mu adwokata z urzędu.
Postanowieniem z dnia 24 maja 2013 r. Referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.
Następnie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła w niniejszej sprawie pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata A.Z.
W piśmie z dnia 12 września 2013 r. T.M. wypowiedział pełnomocnictwo wyżej wymienionemu adwokatowi i zrezygnował z przyznanego mu prawa pomocy.
Wyrokiem z dnia 5 lutego 2014 r. tut. Sąd oddalił skargę T.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...].
Pismem z dnia 26 marca 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącego pełnomocnika z urzędu w osobie adwokata P.M. w miejsce dotychczasowego adwokata A.Z.
Natomiast w piśmie z dnia 9 kwietnia 2014 r. adwokat P.M. złożył skargę kasacyjną od wyroku z dnia 5 lutego 2014 r., jednocześnie wnosząc o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.
Ostatecznie pismem z dnia 23 kwietnia 2014 r. Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyjaśniła, że dokonała zmiany pełnomocnika w przedmiotowej sprawie na wniosek skarżącego nie wiedząc, iż T.M. zrezygnował z przyznanego mu prawa pomocy.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
W niniejszej sprawie T.M. cofnął pełnomocnictwo adwokatowi A.Z., nie wnosząc jednocześnie o jej zmianę a tym samym zrzekł się przyznanego mu prawa pomocy. Natomiast wyznaczony, na skutek błędu Okręgowej Rady Adwokackiej w K., kolejny pełnomocnik – adwokat P.M. nie posiada uprawnienia do działania w imieniu skarżącego z uwagi na fakt, iż nie został umocowany do działania w przedmiotowej sprawie.
Podsumowując, zdaniem Sądu na podstawie obowiązujących przepisów nie ma podstaw do przyznania adwokatowi P.M. wynagrodzenia.
W tym stanie rzeczy, na mocy art. 250 P.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji postanowienia.