Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 3 września 2012r. sygn. akt IV SA/Gl 338/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił przyznania prawa pomocy M.C. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że postanowieniem z dnia 13 lutego 2012r. odrzucono skargę M.C. na decyzję Prokuratora Okręgowego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie informacji publicznej. Postanowienie to stało się prawomocne od dnia [...]. W ocenie Sądu wobec stwierdzenia prawomocności orzeczenia kończącego postępowanie niniejsza sprawa nie jest sprawą w toku. Zatem wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych złożony w dniu [...], czyli po prawomocnym zakończeniu postępowania jest niedopuszczalny.
Pismem z dnia 17 września 2012r. pełnomocnik skarżącego wniósł w terminie zażalenie na postanowienie z dnia 3 września 2012r. Powołując się na poglądy doktryny wskazał, że dopuszczalny jest wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony przez stronę po uprawomocnieniu się orzeczenia, jeżeli z jego treści wynika, że przedmiotem zaskarżenia jest prawomocne orzeczenie, które strona chce wzruszyć. Zdaniem pełnomocnika z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia nie wynika, iż zachodzą okoliczności kategorycznie dyskwalifikujące wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, w szczególności czy wniosek nie dotyczy zaskarżenia prawomocnego postanowienia z dnia 13 lutego 2012r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej jako P.p.s.a, jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo.
Zdaniem Sądu zażalenie pełnomocnika skarżącego należało uznać za oczywiście uzasadnione, bowiem wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w dniu [...] jest w istocie kontynuacją wniosku z dnia [...], w którym skarżący wskazał, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Z tego powodu uznanie przez Sąd, iż wniosek o przyznanie prawa pomocy jest niedopuszczalny z powodu stwierdzenia prawomocności pozbawiłoby stronę możliwości wniesienia skargi kasacyjnej i ograniczałoby jej prawo do sądu.
Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uwzględnił zażalenie i na podstawie art. 195 § 2 P.p.s.a. orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia.