Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 lutego 2012r. sygn. akt IV SA/Gl 338/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M.C. na decyzję Prokuratora Okręgowego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie informacji publicznej z powodu nieuiszczenia przez skarżącego wpisu od skargi.
Po rozpoznaniu wniosku skarżącego z dnia [...] o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych tut. Sąd postanowieniem z dnia 3 września 2012r. odmówił przyznania prawa pomocy, gdyż wniosek został złożony po prawomocnym zakończeniu postępowania. Zażalenie na to postanowienie złożył pełnomocnik skarżącego.
Postanowieniem z dnia 19 listopada 2012r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił postanowienie z dnia 3 września 2012r. Sąd stwierdził, że zażalenie pełnomocnika skarżącego należało uznać za oczywiście uzasadnione, gdyż wniosek o przyznanie praw pomocy złożony w dniu [...] jest w istocie kontynuacją wniosku z dnia [...], w którym skarżący domagał się zwolnienia od kosztów sądowych w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Z tej przyczyny uznanie wniosku za niedopuszczalny z powodu stwierdzenia prawomocności pozbawiłoby stronę możliwości wniesienia skargi kasacyjnej i ograniczałoby jej prawo do sądu.
W wykonania wezwania Sądu skarżący w dniu [...] przedłożył urzędowy formularz wniosku o prawo pomocy z dnia [...] w którym oświadczył, że domaga się zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w celu wniesienia skargi kasacyjnej. Stwierdził, iż nie posiada majątku, nie uzyskuje dochodu od [...] oraz nie prowadzi wspólnego gospodarstwa domowego z innymi osobami.
Wezwany do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku z dnia [...], M.C. w piśmie z dnia [...] wskazał, że nie osiąga jakichkolwiek dochodów ze względu na działanie Sądu Rejonowego w T. Zaznaczył, że może złożyć oświadczenie o swojej sytuacji majątkowej oraz zawnioskował o przeprowadzenie szeregu dochodów z akt postępowań prowadzonych z jego udziałem przed sądami powszechnymi oraz dowodu z przesłuchania świadków. Oświadczył, że jego sytuacja dochodowa w trakcie prowadzenia niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego uległa znacznemu pogorszeniu oraz nie ponosi kosztów utrzymania z uwagi na brak dochodów.
Do pisma skarżący dołączył kopię postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w T. z dnia [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego przeciwko M.C.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. osobie fizycznej może być przyznane prawo pomocy w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego), gdy strona wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Przepis art. 246 § 1 P.p.s.a. stanowi regulację wyjątkową w stosunku do ogólnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowego, wyrażonej w art. 199 P.p.s.a. Instytucja prawa pomocy ma natomiast na celu umożliwienie dochodzenia swoich praw przed sądem osobom o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które ze względu na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. Oznacza to, że przyznanie prawa pomocy ma bardzo ograniczony zakres stosowania i może mieć miejsce tylko w wyjątkowych sytuacjach.
Wniosek skarżącego o przyznanie praw pomocy w zakresie ustanowienia adwokata nie będzie podlegał rozpoznaniu, gdyż skarżącemu przyznano już prawo pomocy w tym zakresie.
Podkreślenia wymaga, że skarżący w trakcie niniejszego postępowania sądowego wielokrotnie wnosił o zwolnienie od kosztów sądowych. Przechodząc do analizy wniosku z dnia [...] należy wskazać, że M.C. wykazał, iż nastąpiła zmiana w jego sytuacji dochodowej i spełnił wymóg warunkujący uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z treści wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy wynika bowiem, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani majątku. Prowadzone wobec niego postępowania egzekucyjne okazały się bezskuteczne. Skarżący nie posiada obecnie stałego źródła utrzymania, a zatem nie jest on w stanie poczynić jakichkolwiek oszczędności.
Mając powyższe na uwadze w ocenie Sądu sytuacja materialna strony jest trudna i pozwala przyjąć, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a orzekł jak na wstępie.