Uzasadnienie
Skargą z dnia [...] D. D. zakwestionował decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w K. z dnia [...], nr [...] utrzymującą w mocy rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w B. z dnia [...] nr [...], którym organ zwolnił skarżącego ze służby w Policji z dniem [...]. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podano, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, jest jedyną możliwą na tym etapie ochroną skarżącego przed skutkami naruszenia prawa dokonanego przez organu Policji, bowiem wykonanie decyzji czyni ich kontrolę iluzoryczną. Wskazał, iż podjęte przez organ czynności zmierzają do pozbawienia go wszelkich praw w zakresie stosunku służbowego, a nadto przypisanych mu wolności opisanych w art.60, art.65 ust.3 Konstytucji RP, tym samym jest to sprzeczne z zasadami określonymi w przepisach art. 42 ust. 3 w zw. z art. 32 ust. 2 ustawy zasadniczej.
W odpowiedzi na skargę organ, wnosząc o jej oddalenie nie znalazł podstaw do uznania zarzutów skarżącego w całości.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Zgodnie z przedstawioną regulacją warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania dotyczy więc sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 zwrotów nieostrych wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich normy ogólnej. Próbę zdefiniowania przesłanki wyrządzenia znacznej szkody podjął Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.), stwierdzając, że chodzi o taką szkodę (majątkową a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.
Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest zatem wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Najdobitniej wyraził to Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 (niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosek skarżącej nie zawierał żadnego argumentu, który by wskazywał na wystąpienie przesłanki wymienionej w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie podjęto nawet próby wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody ani spowodowania w ten sposób trudnych do odwrócenia skutków.
Nie znalazł takich argumentów również Sąd, który w postępowaniu o wstrzymanie wykonalności zaskarżonych aktów prawa powinien działać również ex officio. Zwolnienie ze służby w Policji nie powoduje per se nieodwracalnych skutków dla zwalnianego funkcjonariusza w świetle regulacji zawartej w art. 42 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r.o Policji (Dz. U. z 2007r. nr 43 poz. 277).
Z tego względu, wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu do czasu rozpoznania skargi przez Sąd nie zasługuje na uwzględnienie, a zatem należało rozstrzygnąć, na mocy art. 61 § 3 P.p.s.a, jak w sentencji.