Uzasadnienie
Postanowieniem z 1 lipca 2008 r. Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Ł. N. na decyzję Wojewody Ś. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego z uwagi na uchybienie terminowi do jej wniesienia.
Wskazano, iż skarżący skierował skargę bezpośrednio do Sądu, mimo, iż pouczenie zamieszczone w treści zaskarżonego rozstrzygnięcia nakazywało wniesienie skargi za pośrednictwem organu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia [...] przekazał skargę wraz z jej załącznikiem do Wojewody Ś. celem nadania skardze dalszego biegu stosownie do art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270). Przekazanie organowi skargi nastąpiło w dniu [...].
Ze względu jednak na fakt, iż termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] a jak wynika z dowodu nadania skargi bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego przez skarżącego listem poleconym, została ona nadana 1 dzień przed upływem terminu do jej prawidłowego wniesienia ([...]), a otrzymana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach po terminie do jej wniesienia, tym bardziej nie było możliwe zastępcze jej przekazanie dokonane przez Sąd bez uchybienia 30 dniowego terminu wyznaczonego przez ustawodawcę.
Ł. N. wnioskiem z [...], który wpłynął do tutejszego Sądu [...], domagał się przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Skarżący wskazał, iż omyłkowo zaadresował skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach zamiast do Wojewody Ś. Zdaniem skarżącego skarga została nadana w terminie. Skarżący podniósł, że nie ma wykształcenia prawniczego, więc wysłał ją do podmiotu, który miał ją rozpoznać, nie zaś do podmiotu, który zajął już w sprawie swoje stanowisko i nie uznał jego argumentów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Rozpoznając wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd miał na uwadze uregulowania przepisów art. 86 – 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej ppsa, gdzie zostały określone przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.
Zgodnie z art. 86 § 1 ppsa sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, o ile strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia (art. 87 § 1 ppsa). Stosownie do art. 87 § 2 ppsa w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa). Wniosek o przywrócenie uchybionego terminu może zostać uwzględniony, jeżeli przywołane wcześniej przesłanki są spełnione łącznie.
W myśl postanowień art. 85 ustawy ppsa czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna.
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że skarga została złożona po terminie, który upływał w dniu [...]. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem orzecznictwa sądów administracyjnych w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O terminie wniesienia skargi decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji publicznej, w tym przypadku był to dzień [...] (vide postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z 21 marca 2006 r. II SA/Bk 131/06, lex nr 283747).
Odnosząc się do wskazanych przez skarżącego okoliczności uznać należy, iż nie wykazał on braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, a wskazane przez niego przyczyny nie usprawiedliwiają uchybienia terminu. Skarżący był prawidłowo pouczony, że skargę należy wnieść w terminie 30 dni od doręczenia decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody Ś. Mimo tak wyraźnego pouczenia skarżący wniósł skargę do niewłaściwego organu. Podkreślić należy, że obowiązkiem skarżącego jest dochowanie szczególnej staranności przy dokonywaniu wszelkich czynności procesowych i przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona skarżąca dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.
Zważyć należy, iż przy zachowaniu szczególnej dbałości o swoje sprawy i bez wykazywana się specjalną wiedzą prawniczą skarżący mógł bez przeszkód złożyć skargę w terminie do właściwego organu. Natomiast wysłanie skargi bezpośrednio do Sądu, nawet przez pomyłkę, nie stanowi o braku winy w uchybieniu terminu, bowiem po stronie skarżącego nie istniały żadne przeszkody uniemożliwiające prawidłowe wniesienie skargi. Należy więc uznać, że nie zostały spełnione przesłanki przywrócenia terminu, a mianowicie nie udowodniono braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia skargi.
W związku z powyższym uznać należy, że skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu, dlatego na mocy art. 86 § 1 ppsa orzeczono jak w sentencji.