Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] r. L. O. działający w imieniu K. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego.
W aktach administracyjnych znajdowało się jedynie notarialne pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą L. O., którego zakres nie obejmował reprezentowania jej przed sądem administracyjnym, a nawet prowadzenia spraw administracyjnych (k. 1 akt administracyjnych). W konsekwencji zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału IV Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 21 czerwca 2010 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w jego imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
L. O. w odpowiedzi na wezwanie, pismem z dnia [...] r. poinformował, że uzyskanie pełnomocnictwa procesowego od K. O. jest obecnie niemożliwe z uwagi na jej stały pobyt w Wielkiej Brytanii. Pełnomocnik oświadczył, iż w dniu [...] r. skarżąca przyjedzie do kraju na wakacje, co umożliwi wykonanie zarządzenia Sądu. Tym samym złożono wniosek o zmianę terminu dostarczenia pełnomocnictwa.
Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje
Z art. 37 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wynika obowiązek przy pierwszej czynności procesowej dołączenia przez pełnomocnika do akt sprawy pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy.
Z tego obowiązku nie zwalnia pełnomocnika złożenie pełnomocnictwa do akt innego postępowania, np. administracyjnego. Za tym stwierdzeniem przemawia również treść art. 46 § 3 p.p.s.a., który stanowi, iż do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa.
Sąd, który stwierdzi brak formalny skargi w postaci dołączonego do akt pełnomocnictwa winien wezwać pełnomocnika do jego uzupełnienia, tak jak to prawidłowo miało miejsce w niniejszej sprawie. Należały również podnieść, iż pełnomocnictwo notarialne znajdujące się w aktach administracyjnych swoim zakresem nie obejmowało prowadzenia ani spraw sądowych ani administracyjnych skarżącej. Pełnomocnictwo dotyczyło przede wszystkim zarządu jej majątkiem pozostawionym w kraju.
Ostatecznie przyjdzie zauważyć, że Sąd nie mógł przedłużyć wyznaczonego 7 dniowego terminu do dostarczenia wymaganego pełnomocnictwa. Termin, o którym mowa w art. 49 § 1 p.p.s.a. jest terminem ustawowym, nieprzekraczalnym i nie podlegającym przedłużeniu. Natomiast stosownie do art. 84 p.p.s.a. przedłużeniu podlegają wyłącznie terminy sądowe, czyli takie, których czas trwania pozostaje w dyspozycji sędziego i może być ustalony w sposób niemal dowolny.
W rezultacie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.