Uzasadnienie
Wraz ze skargą z dnia 27 marca 2014 r. D.Ś. złożył do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określił, iż domaga się zwolnienia od kosztów sądowych wywodząc, że nie jest w stanie opłacić tych należności we wszystkich postępowaniach, w których jest stroną.
Równocześnie wnioskodawca oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z bezrobotną małżonką i małoletnią córką, nie posiada żadnych nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych, spłaca zobowiązania z tytułu kredytów i umów leasingu, zaś jedynym źródłem utrzymania jego rodziny jest prowadzona przezeń działalność gospodarcza, w ramach której osiąga dochód w wysokości około 2.000 zł.
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych ujętych we wniosku (zarządzenie z dnia 29 kwietnia 2014 r.), skarżący przedłożył księgę przychodów i rozchodów dotyczącą jego działalności gospodarczej za miesiące: styczeń, luty i marzec 2014 r., z której wynika, że w styczniu i lutym 2014 r. poniósł stratę w kwotach odpowiednio 1.589,31 zł oraz 22.722,81 zł, a jedynie w marcu, dochód w wysokości 7.862,52 zł. Przedłożył nadto dokument "ZUS P ZWUA" potwierdzający wyrejestrowanie jego małżonki z ubezpieczenia społecznego oraz faktury VAT dotyczące uiszczanych rat z tytułu umowy leasingu i należności za energię elektryczną.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej p.p.s.a., stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku D.Ś. należy podnieść, iż w myśl zasady wynikającej z art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 §3 p.p.s.a. mogącym obejmować między innymi zwolnienie od kosztów sądowych, na które składają się opłaty i wydatki) jest wykazanie niemożności poniesienia pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dokonana w tym kontekście ocena stanu majątkowego i sytuacji życiowej skarżącego doprowadziła do konkluzji, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.
Z oświadczeń skarżącego wynika, że nie posiada on żadnych zasobów finansowych ani majątku, który mógłby zostać łatwo i szybko spieniężony zaś jedynym źródłem utrzymania jego trójosobowej rodziny jest dochód z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej. W tym miejscu należy podnieść, iż w toku rozpoznania niniejszego wniosku uwzględniono dokumenty źródłowe, które skarżący złożył w zakresie innej zawisłej przed tutejszym Sądem sprawy o sygn. akt II SA/Gl 190/14, gdzie również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy (wniosek ten został uwzględniony postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r.), a przede wszystkim księgę przychodów i rozchodów prowadzoną przezeń w zakresie działalności gospodarczej za rok 2013 (wykazującej dochód brutto wynoszący 47.422,47 zł), dokumenty potwierdzające fakt, iż obciążą go zadłużenie oraz oświadczenie o wysokości obciążających go kosztów bieżącego utrzymania, gdzie podał, iż w ramach czynszu oraz opłat za tzw. media uiszcza ogółem około 950 zł miesięcznie.
Mając na względzie wnioski płynące z powyższych dokumentów źródłowych jak również uwzględniwszy wynikający z treści nadesłanej w niniejszej sprawie księgi przychodów i rozchodów za trzy miesiące (styczeń luty i marzec 2014 r.) fakt, iż kondycja finansowa jego działalności uległa pogorszeniu (w styczniu i lutym poniósł wysoką stratę, a jedynie w marcu dochód brutto w wysokości 7.862,52 zł - narastająco za pierwszy kwartał tego roku daje to ujemny wynik finansowy w wysokości - 16.449,60 zł) uznano, że wyżej wymieniony wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, iż nie jest w stanie opłacić kosztów jakie wiążą się z niniejszym postępowaniem bez uszczerbku w koniecznym utrzymaniu swojej rodziny.
Mając na względzie powyższe postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.