Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] r. Nr [...], działający z upoważnienia Wójta Gminy Z. Kierownik Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z., na podstawie art. 5, art. 30 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), uznał iż kwota zasiłku rodzinnego w wysokości 144 zł za okres od 01.08.2009 do 31.10.2009 r. przyznanego B. S. stanowi nienależnie pobrane świadczenie i zobowiązał do zwrotu tej kwoty wraz z ustawowymi odsetkami.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., po rozpatrzeniu odwołania B. S., decyzją z dnia [...] r. Nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., uchyliło w całości powyższe rozstrzygnięcie i umorzyło postępowanie przed organem pierwszej instancji.
Pismem datowanym na dzień [...] r. Wójt Gminy Z. reprezentowany przez Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na wskazaną wyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Skarżący zarzucił wydanie zaskarżonej decyzji bez podstawy prawnej i w związku z tym domagał się stwierdzenia jej nieważności względnie jej uchylenia.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie jako bezzasadnej. Nadto organ zauważył, że gmina, której organ wydał decyzję w pierwszej instancji, nie ma legitymacji sądowej do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego wydaną w tej sprawie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.
Zgodnie z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej w skrócie P.p.s.a.) uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych
Sygn. akt IV SA/Gl 435/10 innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Ponadto w oparciu o art. 50 § 2 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.
Regulacja ta wskazuje, że tylko dwie kategorie podmiotów mają prawo do wniesienia skargi. Pierwszą stanowią te, którym to uprawnienie przysługuje dla ochrony ich interesu prawnego. Druga kategoria natomiast to podmioty instytucjonalne, którym zostało przyznane prawo do wniesienia skargi w cudzej sprawie, ze względu na konieczność ochrony obiektywnego porządku prawnego.
W rozpatrywanej sprawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., którą uchylno decyzję wydaną przez działającego z upoważnienia Wójta Gminy Z. Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Z. i umorzono postępowanie pierwszoinstancyjne wniósł Wójt Gminy Z. reprezentowany przez Kierownika GOPS. Zatem skarga została wniesiona przez organ, z upoważnienia którego wydano decyzję w pierwszej instancji.
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego, stroną postępowania administracyjnego nie może być organ, który z mocy przepisów prawa został powołany do wydawania decyzji administracyjnych. Dopuszczenie możliwości wniesienia skargi przez organ administracji publicznej, który wydał rozstrzygnięcie w sprawie, nadawałoby temu organowi dwojakie uprawnienia. Z jednej strony uprawnienia władcze w zakresie rozstrzygnięcia, z drugiej - uprawnienia strony, która kwestionuje poprzez skargę takie rozstrzygnięcie. Uprawnień takich nie przewidują przepisy kodeksu postępowania administracyjnego ani przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z brzmieniem art. 28 k.p.a. stroną postępowania jest tylko podmiot występujący w danym stosunku administracyjnoprawnym w charakterze administrowanego. Pojęcia strony nie można zatem odnieść do podmiotu występującego w charakterze organu administracyjnego wyposażonego w kompetencje do władczego rozstrzygnięcia indywidualnej sprawy i wydania decyzji administracyjnej w pierwszej instancji (por. postanowienie NSA z dnia 19 października 2000r. sygn. akt II SA/Gd 2159/00 Lex 46440, postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 1997r. sygn. akt IV SA 802/95 publ. ONSA z 1997r., nr 4, poz. 179). Organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji nie jest więc uprawniony do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, albowiem przedmiot sprawy
Sygn. akt IV SA/Gl 435/10 rozstrzyganej decyzją nie dotyczy interesu prawnego tego organu, gdyż nie działa on jako nosiciel tegoż w rozumieniu art. 28 k.p.a. i art. 50 § 1 P.p.s.a., lecz jako podmiot wykonujący przyznane mu kompetencje (tak NSA w postanowieniu z dnia 2 marca 2006 r., II GSK 387/05 Lex nr 197511). Natomiast w postanowieniu z dnia 17 stycznia 2008 r. II GSK 342/07 Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że gmina wydając poprzez swój organ decyzję administracyjną działa jak organ administracji. Organom tym nie służy prawo złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Ponadto przyjdzie stwierdzić, że postępowanie sądowoadministracyjne nie jest również właściwe do rozstrzygania sporów na tle odmiennych poglądów prawnych między organami różnych szczebli w strukturze organizacyjnej administracji publicznej.
W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż skarga Wójta Gminy Z., jako pochodząca od organu który wydał decyzję w pierwszej instancji, jest niedopuszczalna i orzekł o jej odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.