Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2013 r. wydanym przez referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach przyznano skarżącemu D.B. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. [...]r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego.
Na tej podstawie Okręgowa Rada Adwokacka w K. wyznaczyła jako pełnomocnika dla skarżącego adwokata I.L.
Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2013 r. sygn. IV SA/Gl 437/12 Sąd oddalił skargę. Natomiast postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2013 r. przyznał adwokatowi I.L. kwotę 295,20 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.
Pismem z dnia 7 listopada 2013 r. pełnomocnik sporządziła skargę kasacyjną od ww. wyroku oddalającego skargę.
W skardze kasacyjnej adwokat I.L. wniosła o zasądzenie na jej rzecz kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym oświadczając, że w postępowaniu tym koszty nie zostały pokryte ani w całości ani w części.
Pełnomocnik skarżącego nie stawił się na rozprawę w dniu 27 maja 2015 r. przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie I OSK 2955/13, który wyrokiem z tej samej daty oddalił skargę kasacyjną. Odnosząc się do zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu, Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że jest on rozpoznawany przez wojewódzki sąd administracyjny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 461 ze zm.), a w szczególności przepisy Rozdziału 5 i 6 tego rozporządzenia.
Stosownie do § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej, albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Biorąc pod uwagę, że stawka minimalna określona w pkt 1 w niniejszej sprawie wynosi 240 zł, stawka za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej wynosi 120 zł. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 ww. rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23%).
Mając powyższe na uwadze na podstawie przytoczonych wyżej przepisów orzeczono, jak w sentencji