Uzasadnienie
W dniu 18 lipca 2016 r. M.C. nadała do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym określiła, iż domaga się ustanowienia radcy prawnego.
Strona powołała się na trudną sytuację materialną i życiową podkreślając, że samotnie wychowuje małoletniego, niepełnosprawnego syna, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkuje w lokalu komunalnym), zaś źródłem dochodu jej dwuosobowego gospodarstwa domowego są: świadczenie pielęgnacyjne (1.300 zł), zasiłek pielęgnacyjny (153 zł), "alimenty" (500 zł), dodatek mieszkaniowy (335,76 zł) oraz "dodatek rodzinny + rehabilitacja" (ogółem 218 zł).
Dodatkowo strona wyszczególniła ponoszone koszty utrzymania, wymieniając wśród nich między innymi czynsz (666,20 zł), opłaty za tzw. media (ogółem 330 zł), zakup leków (100-150 zł), zakup odzieży (200 zł), koszt wizyt lekarskich (100 zł), wyżywienia (200 zł tygodniowo + obiady w szkole 100 zł) i środków higienicznych (207 zł kwartalnie).
Następnie, to jest w odpowiedzi na wezwanie z dnia 26 lipca 2016 r., skarżąca nadesłała kopie decyzji administracyjnych o przyznaniu dodatku mieszkaniowego, zasiłku pielęgnacyjnego, świadczenia pielęgnacyjnego, zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem z tytułu rehabilitacji i kształcenia dziecka niepełnosprawnego, a także świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Przedstawiła również dokumenty potwierdzające wysokość ponoszonych kosztów utrzymania.
W toku rozpoznania wniosku zważono, co następuje.
Stosownie do treści art. 243 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718) - zwanej dalej "p.p.s.a.", stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Zgodnie zaś z art. 245 §1 przywołanej regulacji, prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.
Odnosząc się do wniosku skarżącej trzeba wskazać, iż po myśli art. 246 §1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej, prawa pomocy w zakresie częściowym (zgodnie z art. 245 § 3 p.p.s.a., mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania. Z oświadczeń skarżącej wynika, że nie posiada ona żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Dokumenty źródłowe nadesłane przez nią w odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku, jak również te, które dołączone zostały do akt administracyjnych niniejszej sprawy potwierdzają przy tym, że samotnie wychowuje niepełnosprawne dziecko, zaś jedynym źródłem utrzymania są dla nich świadczenia z zakresu szeroko pojętej pomocy społecznej, których suma - uwzględniwszy wysokość ponoszonych koniecznych kosztów utrzymania - nie umożliwia dokonania oszczędności wystarczających na opłacenie radcy prawnego z wyboru, bez uszczerbku w niezbędnych potrzebach tej rodziny.
Mając na względzie zaprezentowane wyżej okoliczności postanowiono jak w sentencji działając na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 §1 pkt 2 tej ustawy.