Uzasadnienie
Decyzją z [..] r. Prezydent Miasta M. odmówił przyznania M. S. zasiłku okresowego na lipiec 2017 r.
Na skutek odwołania wnioskodawcy Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach zaskarżoną decyzją w trybie art. 138 § 1 pkt 2 kpa uchyliło powyższą decyzję i umorzyło postępowanie I instancji. Kolegium ustaliło, że w stosunku do tej samej strony wydano też inną decyzję o odmowie przyznania zasiłku okresowego na lipiec 2017 r. i decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Kolegium z [...] r. Prowadzenie kolejnego postępowania dotyczącego zasiłku okresowego na ten sam miesiąc było więc bezprzedmiotowe. Jednocześnie Kolegium zwróciło uwagę na to, że w istocie wniosek opiewał na kolejny miesiąc, tj. sierpień 2017 r., w związku z czym organ I instancji powinien był rozważyć przyznanie stronie świadczenia zgodnie z wnioskiem.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając, że brak wsparcia z pomocy społecznej powoduje dla niego negatywne konsekwencje.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy postulował jej oddalenie zarzucając, że pouczył organ I instancji o obowiązku rozpoznania wniosku skarżącego o przyznanie zasiłku okresowego na miesiąc sierpień 2017 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W okolicznościach sprawy rozstrzygnięcie podjęte przez organ odwoławczy należy zaakceptować z punktu widzenia legalności, pod względem której odbywa się sądowa kontrola działalności administracji publicznej (art. 1 ustawy – Prawo o ustroju sądów administracyjnych – j. t. Dz. U. z 2017 r., poz. 2188, ze zm.).
Mianowicie z akt administracyjnych wynika, że w sprawie dotyczącej przyznania skarżącemu zasiłku okresowego na lipiec 2017 r. wcześniej było uruchomione inne postępowanie administracyjne, w którym wydano decyzję odmowną w dniu [...] r., uchyloną przez Kolegium decyzją z [...] r., a po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji wydał kolejną decyzję z [...] r., utrzymaną w mocy decyzją Kolegium z [...] r. Przed wydaniem zaskarżonej decyzji sprawa zasiłku okresowego za lipiec 2017 r. została więc już poprzednio rozstrzygnięta inną decyzją ostateczną. Merytoryczne ponowne rozstrzyganie tej samej sprawy odbyłoby się więc w warunkach nieważności, stosownie do art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
Dlatego też umorzenie postępowania w trybie art. 138 § 1 pkt 2 kpa było prawidłowe.
Decyzja I instancji nie zawiera rozstrzygnięcia związanego z wnioskiem o przyznanie zasiłku okresowego na sierpień 2017 r., w związku z czym słusznie organ odwoławczy wskazał na konieczność rozpatrzenia tego wniosku w I instancji.
Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.) orzeczono, jak w sentencji.