Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 stycznia 2016 r. roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę G.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego. Orzeczenie to zostało doręczone skarżącej na jej wniosek w dniu 4 marca 2016 r. (k.*38).
W dniu 28 lutego 2016 r. G.M. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.
Postanowieniem z dnia 5 kwietnia 2016 r. starszy referendarz sądowy w tut. Sądzie ustanowił dla skarżącej radcę prawnego z urzędu.
Pismem z dnia 25 kwietnia 2016 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w K. poinformowała o wyznaczeniu dla skarżącej pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego Ł.D.
Pismem z dnia 31 maja 2016 r. (mylnie datowanym na 31 maja 2015 r.) pełnomocnik skarżącej wniósł skargę kasacyjną na powyższy wyrok (k. 69-73).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z regulacją art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U z 2012, poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem.
Jak już wyżej wskazano w niniejszej sprawie, wyrok wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącej w dniu 4 marca 2016 r. Skarżąca złożyła wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu celem wniesienia skargi kasacyjnej, jednak złożenie owego wniosku nie przerywało biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, o czym skarżąca została pouczona (k. 32). Jednocześnie pełnomocnik skarżącej nie złożył wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, który upłynął w dniu 4 kwietnia 2016 r.
Należy zwrócić uwagę na zmianę stanu prawnego wywołaną ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Art. 177 § 3 p.p.s.a. w aktualnym brzmieniu stanowi, że w razie ustanowienia fachowego pełnomocnika po wydaniu orzeczenia na wniosek złożony przez stronę, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jednakże przepis ten nie ma zastosowania do postępowań sądowych wszczętych przed 15 sierpnia 2015 r. Tymczasem postępowanie sądowe w niniejszej sprawie zostało wszczęte w dniu 11 czerwca 2015 r. Należy więc do niego stosować poprzedni stan prawny.
W petitum skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej wskazał, że o wyroku tut. Sądu z dnia 27 stycznia 2016 r. dowiedział się w momencie doręczenia mu decyzji Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych wyznaczającej go pełnomocnikiem z urzędu, tj. w dniu 2 maja 2016 r. Jak wynika jednak z powyższego wywodu, wskazanie to nie mogło odnieść zamierzonego skutku w postaci stwierdzenia wniesienia skargi kasacyjnej w terminie wobec zastosowania do niniejszej sprawy (jako wszczętej przed 15 sierpnia 2015 r.) poprzedniego stanu prawnego. Poprzedni stan prawny był pod tym względem daleko bardziej rygorystyczny, nie przewidywał bowiem modyfikacji biegu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, a jedynie możliwość złożenia wniosku o przywrócenie tego terminu. Można w tym względzie podzielić stanowisko wyrażone w poprzednim stanie prawnym w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2008 r., sygn. I OZ 423/08, że postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy nie ma wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, natomiast przewlekłość tego postępowania może uzasadniać złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jak zostało już jednak zasygnalizowane, pełnomocnik skarżącej nie skorzystał w niniejszej sprawie z możliwości złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Stosownie natomiast do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Z uwagi na wniesienie przez stronę skarżącą skargi kasacyjnej po upływie przewidzianego terminu orzeczono jak w sentencji na mocy art. 178 p.p.s.a.